Kërko Për

Agjencia e Lajmeve SOT NEWS

Agjencia e Lajmeve SOT NEWS Lajme nga Shqiperia, Kosova, Rajoni dhe Bota, Politike, Kronike, Aktualitet, Dossier, Kulture, Sport

Ja si Kina udhëzonte Hoxhën të reagonte ndaj Hrushovit, Pekini i kënaqur me Beqir Ballukun, palët në sulm ndaj Xhon Kenedit më 1961

Postuar: 23/02/2018 - 11:13

Zbardhen te tjera detaje nga bisedat mes Kinës dhe Shqipërisë më 1961. Qendra ndërkombëtare “Wilson” ka publikuar një bisedë mes Abdyl Kellezi dhe kryeministrit kinez, ku flitet për marrëdhëniet me Bashkimin Sovjetik. Kina ishte e kënaqur me sjelljet e Beqir Ballukut, ndërsa nuk kursente sulmet dhe ndaj presidentit amerikan, Xhon Kenedi.

20 prill, 1961

 Shoku Abdyl Kellezi diskuton me shokun Çu En Lai për rezultatin e takimit Këshillit të Paktit të Varshavës, mbështetjen e Kinës për marksizëm-leninizmin dhe konfliktin shqiptaro-sovjetik. Në takim ishin gjithashtu prezentë Mihal Prifti nga pala shqiptare dhe Den Ciaoping, shefi i stafit Luo Riqing dhe drejtori i zyrës ndërkombëtare të partisë Vu Xiuquan. Në drekën e dhënë pas bisedimeve ishin gjithashtu prezentë dhe Li Xianian dhe anëtari i Byrosë Politike, Tan Zhenlin.

 Çu En Lai: I hodhëm një sy shënimeve të takimit të shokut Mehmet Shehu dhe Luo Shingao, si dhe atyre të takimit me shokun Li Xianian. Shoku Mao Ce Dun dhe shoku Liu Shaoqi nuk janë me ne dhe nuk e dimë kur do të kthehen, prandaj dhe kërkuam këtë takim.

Këllezi: Faleminderit për ndihmën.

 Çu En Lai: Nuk ka nevojë të na falënderoni. Shkurtimisht mund t’ju them se pas konferencës së Moskës marrëdhëniet mes partive dhe vendeve tona janë forcuar shumë, pasi siç e thatë edhe ju, ne i flasim hapur njëri-tjetrit. Ditët e fundit kemi marrë raportin e takimit të komitetit politik të Paktit të Varshavës dhe mendojmë se diskutimet e partisë sovjetike, veçanërisht ato të Hrushov, janë jokorrekte. Ato janë në kontradiktë me parimet e pranuara nga të gjitha partitë në takimin e Moskës vitin e kaluar. Ashtu siç përmendi shoku Këllezi, ato kalojnë në juridiksion ndër-qeveritar. Në lidhje me palën tuaj, qëndrimi i shokut Balluku ishte korrekt. Në lidhje me marrëdhëniet e Shqipërisë me Bashkimin Sovjetik, ne sa herë kemi pasur mundësinë i kemi sugjeruar shokëve sovjetikë se ato duhet të përmirësohen. Gjithsesi mendojmë se përgjegjësia kryesore bie mbi partinë sovjetike pasi është një parti e madhe. Gjatë takimit të Moskës shoku Den Ciaoping dhe Peng Zhen kanë folur më shumë shokë sovjetikë për këtë. Në këto takime ne nuk mbajtëm fjalime, por bënë një protestë të heshtur kundër shantazhit dhe sulmeve të Hrushov ndaj Shqipërisë. Madje dhe vende të tjera observuese si Koreja e Vietnami, mbajtën qëndrimin e heshtjes, duke aprovuar qëndrimin e Shqipërisë. Ata nuk e duartrokitën Hrushov-in. Nëse na jepet rasti, ne do të vazhdojmë këtë qëndrim drejt tyre. Në jemi të bindur se udhëheqja shqiptare po mban qëndrimin e duhur dhe partia e Kinës është në anën tuaj. Meqenëse partia sovjetike ka vepruar padrejtësisht ndaj jush edhe ne jemi kundër tyre. Besoj se ju e dini situatën e marrëdhënieve tona. Që prej viti 1958 ne kemi bërë polemika të ashpra, të cilat arritën kulmin në gjysmën e dytë të vitit të kaluar. Prandaj ne ju falënderojmë sepse mbajtët një qëndrim të guximshëm në konferencën e Bukureshtit, ju na mbrojtët ne dhe kjo nuk ishte e thjeshtë. Ne do të vazhdojmë këmbimin e ideve me ju sepse jemi Zbardhen bisedat mes Abdyl Kllezit dhe Çu En Lai-t për këtë me ambasadorin sovjetik dhe i thashë se ata e nisën këtë në Kubë, prandaj dhe ne të krijojmë një situatë në një tjetër vendndodhje ku është e leverdishme për ne. Të flasim dhe t’i dënojmë ata në OKB. Ambasadori më tha se sipas qeverisë kubane zbarkimet ishin bërë me anije dhe avionë amerikanë. Ata duhet të kenë përdorur ndonjë aeroplanmbajtëse pasi avionët e tyre u rikthyen për rreth 20 minuta. Këtë mund ta themi pasi toka kubane është larg territoreve të tjera si për shembull Guatemala apo vendet e tjera. Por lufta do të vazhdojë dhe ne duhet të jemi të përgatitur. Si ju edhe ne jemi larg nga Kuba por mund ta ndihmojmë atë përmes Bashkimit Sovjetik , pasi Bashkimi Sovjetik ka anije dhe mjete të tjera. Ne mendojmë se në takimin e fundit çështja e ndihmës ushtarake të Bashkimit Sovjetik për vendet e tjera socialiste mbeti e pazgjidhur. Amerikanët i kanë ndihmuar aleatët e tyre, ashtu dhe Franca e Anglia. Ata kanë ndihmuar Japoninë, Kanadanë dhe po ndihmojnë Indinë në krijimin e armëve atomike e bërthamore. Ne mendojmë se Bashkimi Sovjetik duhet të ndihmojë vendet e tjera aleate që ato të kenë armë bërthamore, nëndetëse e të tjera. Kur shoku Deng Ciaoping ishte në Moskë ai tha se sikur të gjitha vendet socialiste të kishin armë bërthamore paqja do të ishte më e garantuar. Përse Hrushovi nuk e pranon këtë? Ai kërkon të ketë monopolin e armëve bërthamore. Por nuk ka rëndësi, ne do të punojmë vetë. Në lidhje me sitmarksistë. Ashtu siç thotë shoku Mao Ce Dun, ne duhet të mbrojmë të vërtetën dhe të korrigjojmë gabimet. Partia sovjetike jo vetëm që nuk korrigjon gabimet e saj por as nuk i shikon fare dhe kjo është diçka serioze. Ne mendojmë se Konferenca e 81 partive në Moskë ishte një sukses dhe kjo prej mbrojtjes së parimeve të marksizëm-leninizmit nga partia shqiptare dhe ajo kineze. Në kohë si këto, Hrushov thotë se nuk kemi nevojë për armë, luftëra dhe ushtri. Por në takimin e Moskës, Hrushov nuk e përmendi më këtë, por përkundrazi theksoi rëndësinë e marinës, ushtrisë, aviacionit dhe nëndetëseve bërthamore. Ai foli për forcimin e mbrojtjes së Paktit të Varshavës etj. Këllezi: Hrushov kërkon të mbyllë bazën detare në vendin tonë. Çu En Lai: Të gjithë qeshin me këtë dhe thonë se nuk do të bëjë në të vërtetë. Ngjarjet e reja në Kubë na tregojnë se nuk ka ndryshim mes presidentëve Kenedi dhe Ajzenhauer. I vetmi ndryshim është se kur erdhi në pushtet Ajzenhauer mbylli luftën në Kore kurse kur erdhi në pushtet Kenedi, nisi luftën në Kubë. Lufta në Kore u nis nga partia e Kenedi dhe u mbyll nga Ajzenhauer. Kenedi po rrit edhe më shumë gatishmërinë ushtarake. Një tjetër ndryshim është se Ajzenhauer dhe kreu i CIA, Dulles ndoqën politikën e luftës së hapur, kurse Kenedi në dukje hiqet si njeri i paqes, por në realitet po shton armatimet. Nuk kaluan as tre muaj dhe e tregoi fytyrën e vërtetë. Shoku Mao Ce Dun ka thënë se nganjëherë kritikat nuk kanë efekt në sjelljen e një shoku, por aktet e armikut e prekin atë që është ende revolucionar dhe marksist. Ne mendojmë se udhëheqja e partisë sovjetike dhe Hrushovi nuk kanë ndryshime në ideologjinë e tyre dhe stilin e punës. Ne mendojmë se situata në Kubë do të zhvillohet edhe më tej. Në këtë situatë Kenedi do të tregojë fytyrën e tij të vërtetë dhe e gjithë bota do ta kuptojë se SHBA ka organizuar dhe drejton luftën ndaj Kubës. Me sa dimë, qeveria e Kubës është e përgatitur për ta përballuar situatën, por meqenëse lufta është e përgatitur nga vetë SHBA kjo nuk do të jetë e lehtë. Nëse të gjitha vendet ngrihen dhe i japin Amerikës një grusht të fortë, atëherë mund të sprapsen. Kështu ndodh në SHBA, kur një parti nuk e vazhdon dot më një luftë, vjen partia tjetër dhe i jep fund. Na pëlqen një shprehje e Hrushov në një letër, ku thoshte “mos mendo se është e mundur të flasësh me një vend për paqen, dhe diku tjetër ta ndezësh në luftë”. Rrethi i Kenedit e ka kuptuar këtë dhe ka shprehur vullnet për paqen në Laos. Unë kam diskutuar për këtë me ambasadorin sovjetik dhe i thashë se ata e nisën këtë në Kubë, prandaj dhe ne të krijojmë një situatë në një tjetër vendndodhje ku është e leverdishme për ne. Të flasim dhe t’i dënojmë ata në OKB. Ambasadori më tha se sipas qeverisë kubane zbarkimet ishin bërë me anije dhe avionë amerikanë. Ata duhet të kenë përdorur ndonjë aeroplanmbajtëse pasi avionët e tyre u rikthyen për rreth 20 minuta. Këtë mund ta themi pasi toka kubane është larg territoreve të tjera si për shembull Guatemala apo vendet e tjera. Por lufta do të vazhdojë dhe ne duhet të jemi të përgatitur. Si ju edhe ne jemi larg nga Kuba por mund ta ndihmojmë atë përmes Bashkimit Sovjetik , pasi Bashkimi Sovjetik ka anije dhe mjete të tjera. Ne mendojmë se në takimin e fundit çështja e ndihmës ushtarake të Bashkimit Sovjetik për vendet e tjera socialiste mbeti e pazgjidhur. Amerikanët i kanë ndihmuar aleatët e tyre, ashtu dhe Franca e Anglia. Ata kanë ndihmuar Japoninë, Kanadanë dhe po ndihmojnë Indinë në krijimin e armëve atomike e bërthamore. Ne mendojmë se Bashkimi Sovjetik duhet të ndihmojë vendet e tjera aleate që ato të kenë armë bërthamore, nëndetëse e të tjera. Kur shoku Deng Ciaoping ishte në Moskë ai tha se sikur të gjitha vendet socialiste të kishin armë bërthamore paqja do të ishte më e garantuar. Përse Hrushovi nuk e pranon këtë? Ai kërkon të ketë monopolin e armëve bërthamore. Por nuk ka rëndësi, ne do të punojmë vetë. Në lidhje me sit uatën në Laos, kryeministri i vendit Souvana Fuma anuloi vizitën e tij në SHBA për arsye të situatës në Kubë. Megjithëse Fuma është një person i paqëndrueshëm ne duhet të ruajmë kontaktet me të pasi në qeverinë e tij ka elementë progresivë. Situata në Laos po zhvillohet në favor të forcave partizane. Ne mund të influencojnë situatën jo vetëm në Kubë por edhe në Laos. Në botë do të ketë luftëra lokale por nga ato nuk lind një luftë botërore. Në një takim që kisha me ambasadorin e Mongolisë në Pekin, ai më tha se situata në Kongo është stabilizuar, edhe pse vendi mbetet i izoluar. Unë mendoj se në diplomaci duhet të përdorim fjalët strategjike por gjithashtu të jemi të përgatitur për luftë në praktikë. Ne kemi marksistë-leninistë dhe rrjedha ngjarjeve po konfirmon parashikimet tona. Kjo do të bindë edhe vendet tjera prandaj ne duhet të mbajmë lart deklaratën e Moskës. Liderët e partisë dhe qeverisë sonë, duke u mbështetur në mësimet e shokut Mao Ce Dun kërkojnë të rrisin unitetin tonë me anë të luftës. Ju e dini mirë që dhe ne kemi armiq dhe kemi luftuar kundër rrymave të ndryshme në partinë tonë. Gjatë kësaj përpjekjeje kemi mësuar se që gjithmonë të mos flasim të parët. Nëse i lejojmë armiqve të ngrenë të parët çështjet e tyre, ata e demaskojnë veten. Më pas ne i përgjigjemi kundërshtarëve. Ky është një mjet i fuqishëm. Ne mbrojmë të drejtën dhe populli apo të tjerët që nuk e shikojnë qartësisht në fillim, ngadalë e kuptojnë dhe bëhen në anën tonë. Ne mbajmë lart flamurin e unitetit. Shpeshherë palë kundërshtare nuk e bën këtë, siç ndodhi në konferencën e Bukureshtit kundër nesh dhe në konferencën e Moskës kundër jush. Ata nuk mbajtën lart flamurin e unitetit dhe kërkuan që me qëndrimin e tyre të na bënin të gjunjëzoheshim. Por ne i kuptuam qëllimet e tyre dhe në konferencën e Bukureshtit luftuam luftën tonë dhe prezantuam pikëpamjet tona. Për shembull, ne të mbajmë qëndrimin korrekt. Ne mendojmë se duhet të flasim hapur. Nganjëherë dikush flet, ulëret dhe ne nuk themi asgjë. Kjo është një protestë e heshtur. Për shembull shoku Beqir Balluku kur foli, i tha Hrushovit: “A do më lini të vazhdoj apo jo?” kjo është një protestë e mirë. Ne duhet të përballemi me maturi si ndaj armikut të jashtëm dhe në luftën e brendshme mes partive. Ne nuk e themi mendimin tonë të gjithin deri në fund, pasi situata nuk mund të zhvillohet vetëm në një drejtim. Mund të ketë dy, tre apo katër mënyra sesi ajo mund të zhvillohet. Për shembull Hrushovi fjalën e fundit e thotë të parën, por situata nuk mund të zhvillohet sipas qejfit të tij, kështu që ai duhet të tërhiqet dhe të ndryshojë kurs. Deng Ciaoping: Kjo është pozita e tij në lidhje me bazën detare. Ai nuk di të përmbahet. Ai thotë se do të likujdojë bazën, por kjo është e gabuar. Në këto kushte vendimi i marrë nuk ka vlerë. Ne duhet të kërkojmë respektimin e marrëveshjes së bazës detare. Baza gjendet në Shqipëri prandaj dhe komandën e saj e ka Shqipëria. Shqipëria thotë se marrëdhëniet duhet të përmirësohen dhe baza duhet të forcohet, kjo është e drejtë. Këllezi: Ai kërkon ta heqë bazën, kurse ne themi jo. Çu En Lai: Sigurisht që armiqtë e kuptojnë se ka dallime mes Kinës dhe Bashkimit Sovjetik, apo mes Bashkimit Sovjetik dhe Shqipërisë, por nuk e dinë në fakt se cilat janë këto ndryshime. Prandaj ne duhet të analizojmë çështjet hap pas hapi dhe me maturi. Për shembull Hrushovi gjithmonë futet në betejë personalisht, por ne nuk ndjekim këtë kurs. Në Bukuresht ne dërguam shokun Peng Zhen ndërsa në Moskë ne dërguam Deng Ciaoping, të tjerët i mbajtëm të tërhequr. Kur shkoi në Moskë shoku Liu Shaoqi i tha Hrushovit: “Përse shkon vazhdimisht personalisht në vendet e tjera? Lëri shokët e tjerë të përgatisin situatën dhe më pas shko vetë”. Ne e pamë se shumë shokë sovjetikë e pëlqyen idenë tonë, por në Moskë përsëri doli vetë Hrushovi. Prandaj ne themi se metodat dhe stili i punës së tij janë të vështira për të ndryshuar. Gjithsesi ne nuk themi se politika e tij nuk do të ndryshojë kurrë pasi zhvillimet e situatës dhe presioni nga populli e partia do të kenë influencën e tyre. Ne mendojmë se ju duhet të vazhdoni me vendosmëri përpjekjen tuaj. Ne do t’ju ndihmojmë he do të influencojmë partitë e tjera, por përfundimet mund të jenë të gjitha llojeve.

Deng Ciaoping: Ehe nëse do të ketë përfundime të vështira ne do t’ju ndihmojmë me të gjithë forcën.

Çu En Lai: Ne do t’i tregojmë armikut, partisë së tij dhe partive të tjera gabimet e dobësitë dhe do ta detyrojmë të japë llogari. Do të tentojmë ta ndryshojmë dhe nuk do të tolerojmë në këto pika. Sa herë të kemi mundësinë do të flasim me shokët sovjetikë për të parë nëse situata mund të përmirësohet. Sa për ndihmën ushtarake, ne mendojmë se duhet të prisni derisa sovjetikët të përgjigjen me letër. Pas kësaj ne do të themi se do të ndihmojmë përkohësisht Shqipërinë. Për këtë do të flisni dhe me shokun Mao Ce Dun. Nëse vendet e tjera socialiste vërtet nuk ju ndihmojnë atëherë ne do të bëjmë disa ndryshime në masën dhe tipin e ndihmës që do të merrni. Ne besojmë se ndryshimet duhet të fokusohen kryesisht te bujqësia juaj.

Deng Ciaoping: Çështjet që përmendi shoku Çu En Lai janë dhe opinioni ynë dhe i partisë sonë. Në lidhje me marrëdhëniet brenda kampit socialist, ju e dini që konferenca e Bukureshtit ishte një përpjekje kundër nesh, por ju u gjendët në mes të zjarrit dhe e tërhoqët atë drejt vetes. Kjo ishte një lëvizje e mirë. Ju ishit të guximshëm dhe ndoqët vullnetin tuaj të lirë. Më pas, në konferencën e Moskës ku të dyja partitë tona ishin në linjën e zjarrit, ju morët pjesën më të madhe të kritikave, ndoshta ngaqë ne jemi një parti më e madhe. Kjo çështje duket se do të zgjasë. Gjatë konferencës së Moskës nuk kisha fatin të takoj shokun Enver Hoxha dhe shumicën e bisedave i bëra me shokun Hysni Kapo. Por ashtu dhe shoku Liu Shaoqi kreu shumicën e bisedave me shokun Liu Shaoqi. Të dyja partitë tona mendojnë se kjo çështje do të zgjasë. Por ne jemi në anën e të drejtës. Ne nuk u detyrohemi atyre por ata ne. Prandaj në vazhdim duhet të veprojmë në mënyrë që të gjithë të kuptojnë që ne po veprojmë sipas të drejtës. Për shembull për çështjen e bazës, ju jeni në anën e të drejtës dhe duhet të kërkoni që marrëveshja e nënshkruar të zbatohet, ju duhet vetëm për vazhdoni të përsërisni këtë dhe të mos thoni asgjë tjetër, derisa ata të flasin dhe të kuptoni se çfarë kanë për të thënë. Ne mendojmë se metoda e përdorur nga shoku Beqir Balluku është korrekte. Ju nuk duhet të nxeheni dhe të shani, pasi kjo do t’i bëjë ata të mendojnë. Përpjekja do të jetë e gjatë prandaj dhe puna duhet të jetë e kujdesshme. Unë jam i bindur se ne kemi këndvështrime të përbashkëta dhe nuk kemi keqkuptime. Ne e njohim të vërtetën që me shikimin e parë, çështja është si të organizojmë punën tonë. Më parë kemi pasur koordinim të mirë me Moskën, por ata ju sulmuan në konferencën e fundit dhe reagimi juaj ishte i mirë. Ne nuk folëm, por do të kërkojmë kohën e duhur për të folur. Ne e kemi përmendur çështjen disa herë gjatë takimeve të komisioneve dhe shoku Liu Shaoqi ia ka përmendur zyrtarisht Gomulkës. Ne i thamë se nuk duhet të veprojnë në atë mënyrë ndaj Shqipërisë, dhe se gjithsesi Shqipëria ka të drejtë. Në përshëndetjet e tij shoku Liu Shaoqi foli për dymbëdhjetë vende socialiste. Ai tha se duhet të ketë unitet në vendet tona nga Shqipëria deri në Vietnam dhe nga Gjermania deri në Kore, deh se kushdo që prish unitetin bën një krim historik. Kësaj here ne dërguam vetëm ambasadorin tonë në takimin e komisionit politik të Paktit të Varshavës, kurse në takimet e tjera kishim dërguar delegacion. Ata e kuptojnë qëndrimin tonë.Zbardhen te tjera detaje nga bisedat mes Kinës dhe Shqipërisë më 1961. Qendra ndërkombëtare “Wilson” ka publikuar një bisedë mes Abdyl Kellezi dhe kryeministrit kinez, ku flitet për marrëdhëniet me Bashkimin Sovjetik. Kina ishte e kënaqur me sjelljet e Beqir Ballukut, ndërsa nuk kursente sulmet dhe ndaj presidentit amerikan, Xhon Kenedi.

20 prill, 1961

 Shoku Abdyl Kellezi diskuton me shokun Çu En Lai për rezultatin e takimit Këshillit të Paktit të Varshavës, mbështetjen e Kinës për marksizëm-leninizmin dhe konfliktin shqiptaro-sovjetik. Në takim ishin gjithashtu prezentë Mihal Prifti nga pala shqiptare dhe Den Ciaoping, shefi i stafit Luo Riqing dhe drejtori i zyrës ndërkombëtare të partisë Vu Xiuquan. Në drekën e dhënë pas bisedimeve ishin gjithashtu prezentë dhe Li Xianian dhe anëtari i Byrosë Politike, Tan Zhenlin.

 Çu En Lai: I hodhëm një sy shënimeve të takimit të shokut Mehmet Shehu dhe Luo Shingao, si dhe atyre të takimit me shokun Li Xianian. Shoku Mao Ce Dun dhe shoku Liu Shaoqi nuk janë me ne dhe nuk e dimë kur do të kthehen, prandaj dhe kërkuam këtë takim.

Këllezi: Faleminderit për ndihmën.

 Çu En Lai: Nuk ka nevojë të na falënderoni. Shkurtimisht mund t’ju them se pas konferencës së Moskës marrëdhëniet mes partive dhe vendeve tona janë forcuar shumë, pasi siç e thatë edhe ju, ne i flasim hapur njëri-tjetrit. Ditët e fundit kemi marrë raportin e takimit të komitetit politik të Paktit të Varshavës dhe mendojmë se diskutimet e partisë sovjetike, veçanërisht ato të Hrushov, janë jokorrekte. Ato janë në kontradiktë me parimet e pranuara nga të gjitha partitë në takimin e Moskës vitin e kaluar. Ashtu siç përmendi shoku Këllezi, ato kalojnë në juridiksion ndër-qeveritar. Në lidhje me palën tuaj, qëndrimi i shokut Balluku ishte korrekt. Në lidhje me marrëdhëniet e Shqipërisë me Bashkimin Sovjetik, ne sa herë kemi pasur mundësinë i kemi sugjeruar shokëve sovjetikë se ato duhet të përmirësohen. Gjithsesi mendojmë se përgjegjësia kryesore bie mbi partinë sovjetike pasi është një parti e madhe. Gjatë takimit të Moskës shoku Den Ciaoping dhe Peng Zhen kanë folur më shumë shokë sovjetikë për këtë. Në këto takime ne nuk mbajtëm fjalime, por bënë një protestë të heshtur kundër shantazhit dhe sulmeve të Hrushov ndaj Shqipërisë. Madje dhe vende të tjera observuese si Koreja e Vietnami, mbajtën qëndrimin e heshtjes, duke aprovuar qëndrimin e Shqipërisë. Ata nuk e duartrokitën Hrushov-in. Nëse na jepet rasti, ne do të vazhdojmë këtë qëndrim drejt tyre. Në jemi të bindur se udhëheqja shqiptare po mban qëndrimin e duhur dhe partia e Kinës është në anën tuaj. Meqenëse partia sovjetike ka vepruar padrejtësisht ndaj jush edhe ne jemi kundër tyre. Besoj se ju e dini situatën e marrëdhënieve tona. Që prej viti 1958 ne kemi bërë polemika të ashpra, të cilat arritën kulmin në gjysmën e dytë të vitit të kaluar. Prandaj ne ju falënderojmë sepse mbajtët një qëndrim të guximshëm në konferencën e Bukureshtit, ju na mbrojtët ne dhe kjo nuk ishte e thjeshtë. Ne do të vazhdojmë këmbimin e ideve me ju sepse jemi Zbardhen bisedat mes Abdyl Kllezit dhe Çu En Lai-t për këtë me ambasadorin sovjetik dhe i thashë se ata e nisën këtë në Kubë, prandaj dhe ne të krijojmë një situatë në një tjetër vendndodhje ku është e leverdishme për ne. Të flasim dhe t’i dënojmë ata në OKB. Ambasadori më tha se sipas qeverisë kubane zbarkimet ishin bërë me anije dhe avionë amerikanë. Ata duhet të kenë përdorur ndonjë aeroplanmbajtëse pasi avionët e tyre u rikthyen për rreth 20 minuta. Këtë mund ta themi pasi toka kubane është larg territoreve të tjera si për shembull Guatemala apo vendet e tjera. Por lufta do të vazhdojë dhe ne duhet të jemi të përgatitur. Si ju edhe ne jemi larg nga Kuba por mund ta ndihmojmë atë përmes Bashkimit Sovjetik , pasi Bashkimi Sovjetik ka anije dhe mjete të tjera. Ne mendojmë se në takimin e fundit çështja e ndihmës ushtarake të Bashkimit Sovjetik për vendet e tjera socialiste mbeti e pazgjidhur. Amerikanët i kanë ndihmuar aleatët e tyre, ashtu dhe Franca e Anglia. Ata kanë ndihmuar Japoninë, Kanadanë dhe po ndihmojnë Indinë në krijimin e armëve atomike e bërthamore. Ne mendojmë se Bashkimi Sovjetik duhet të ndihmojë vendet e tjera aleate që ato të kenë armë bërthamore, nëndetëse e të tjera. Kur shoku Deng Ciaoping ishte në Moskë ai tha se sikur të gjitha vendet socialiste të kishin armë bërthamore paqja do të ishte më e garantuar. Përse Hrushovi nuk e pranon këtë? Ai kërkon të ketë monopolin e armëve bërthamore. Por nuk ka rëndësi, ne do të punojmë vetë. Në lidhje me sitmarksistë. Ashtu siç thotë shoku Mao Ce Dun, ne duhet të mbrojmë të vërtetën dhe të korrigjojmë gabimet. Partia sovjetike jo vetëm që nuk korrigjon gabimet e saj por as nuk i shikon fare dhe kjo është diçka serioze. Ne mendojmë se Konferenca e 81 partive në Moskë ishte një sukses dhe kjo prej mbrojtjes së parimeve të marksizëm-leninizmit nga partia shqiptare dhe ajo kineze. Në kohë si këto, Hrushov thotë se nuk kemi nevojë për armë, luftëra dhe ushtri. Por në takimin e Moskës, Hrushov nuk e përmendi më këtë, por përkundrazi theksoi rëndësinë e marinës, ushtrisë, aviacionit dhe nëndetëseve bërthamore. Ai foli për forcimin e mbrojtjes së Paktit të Varshavës etj. Këllezi: Hrushov kërkon të mbyllë bazën detare në vendin tonë. Çu En Lai: Të gjithë qeshin me këtë dhe thonë se nuk do të bëjë në të vërtetë. Ngjarjet e reja në Kubë na tregojnë se nuk ka ndryshim mes presidentëve Kenedi dhe Ajzenhauer. I vetmi ndryshim është se kur erdhi në pushtet Ajzenhauer mbylli luftën në Kore kurse kur erdhi në pushtet Kenedi, nisi luftën në Kubë. Lufta në Kore u nis nga partia e Kenedi dhe u mbyll nga Ajzenhauer. Kenedi po rrit edhe më shumë gatishmërinë ushtarake. Një tjetër ndryshim është se Ajzenhauer dhe kreu i CIA, Dulles ndoqën politikën e luftës së hapur, kurse Kenedi në dukje hiqet si njeri i paqes, por në realitet po shton armatimet. Nuk kaluan as tre muaj dhe e tregoi fytyrën e vërtetë. Shoku Mao Ce Dun ka thënë se nganjëherë kritikat nuk kanë efekt në sjelljen e një shoku, por aktet e armikut e prekin atë që është ende revolucionar dhe marksist. Ne mendojmë se udhëheqja e partisë sovjetike dhe Hrushovi nuk kanë ndryshime në ideologjinë e tyre dhe stilin e punës. Ne mendojmë se situata në Kubë do të zhvillohet edhe më tej. Në këtë situatë Kenedi do të tregojë fytyrën e tij të vërtetë dhe e gjithë bota do ta kuptojë se SHBA ka organizuar dhe drejton luftën ndaj Kubës. Me sa dimë, qeveria e Kubës është e përgatitur për ta përballuar situatën, por meqenëse lufta është e përgatitur nga vetë SHBA kjo nuk do të jetë e lehtë. Nëse të gjitha vendet ngrihen dhe i japin Amerikës një grusht të fortë, atëherë mund të sprapsen. Kështu ndodh në SHBA, kur një parti nuk e vazhdon dot më një luftë, vjen partia tjetër dhe i jep fund. Na pëlqen një shprehje e Hrushov në një letër, ku thoshte “mos mendo se është e mundur të flasësh me një vend për paqen, dhe diku tjetër ta ndezësh në luftë”. Rrethi i Kenedit e ka kuptuar këtë dhe ka shprehur vullnet për paqen në Laos. Unë kam diskutuar për këtë me ambasadorin sovjetik dhe i thashë se ata e nisën këtë në Kubë, prandaj dhe ne të krijojmë një situatë në një tjetër vendndodhje ku është e leverdishme për ne. Të flasim dhe t’i dënojmë ata në OKB. Ambasadori më tha se sipas qeverisë kubane zbarkimet ishin bërë me anije dhe avionë amerikanë. Ata duhet të kenë përdorur ndonjë aeroplanmbajtëse pasi avionët e tyre u rikthyen për rreth 20 minuta. Këtë mund ta themi pasi toka kubane është larg territoreve të tjera si për shembull Guatemala apo vendet e tjera. Por lufta do të vazhdojë dhe ne duhet të jemi të përgatitur. Si ju edhe ne jemi larg nga Kuba por mund ta ndihmojmë atë përmes Bashkimit Sovjetik , pasi Bashkimi Sovjetik ka anije dhe mjete të tjera. Ne mendojmë se në takimin e fundit çështja e ndihmës ushtarake të Bashkimit Sovjetik për vendet e tjera socialiste mbeti e pazgjidhur. Amerikanët i kanë ndihmuar aleatët e tyre, ashtu dhe Franca e Anglia. Ata kanë ndihmuar Japoninë, Kanadanë dhe po ndihmojnë Indinë në krijimin e armëve atomike e bërthamore. Ne mendojmë se Bashkimi Sovjetik duhet të ndihmojë vendet e tjera aleate që ato të kenë armë bërthamore, nëndetëse e të tjera. Kur shoku Deng Ciaoping ishte në Moskë ai tha se sikur të gjitha vendet socialiste të kishin armë bërthamore paqja do të ishte më e garantuar. Përse Hrushovi nuk e pranon këtë? Ai kërkon të ketë monopolin e armëve bërthamore. Por nuk ka rëndësi, ne do të punojmë vetë. Në lidhje me sit uatën në Laos, kryeministri i vendit Souvana Fuma anuloi vizitën e tij në SHBA për arsye të situatës në Kubë. Megjithëse Fuma është një person i paqëndrueshëm ne duhet të ruajmë kontaktet me të pasi në qeverinë e tij ka elementë progresivë. Situata në Laos po zhvillohet në favor të forcave partizane. Ne mund të influencojnë situatën jo vetëm në Kubë por edhe në Laos. Në botë do të ketë luftëra lokale por nga ato nuk lind një luftë botërore. Në një takim që kisha me ambasadorin e Mongolisë në Pekin, ai më tha se situata në Kongo është stabilizuar, edhe pse vendi mbetet i izoluar. Unë mendoj se në diplomaci duhet të përdorim fjalët strategjike por gjithashtu të jemi të përgatitur për luftë në praktikë. Ne kemi marksistë-leninistë dhe rrjedha ngjarjeve po konfirmon parashikimet tona. Kjo do të bindë edhe vendet tjera prandaj ne duhet të mbajmë lart deklaratën e Moskës. Liderët e partisë dhe qeverisë sonë, duke u mbështetur në mësimet e shokut Mao Ce Dun kërkojnë të rrisin unitetin tonë me anë të luftës. Ju e dini mirë që dhe ne kemi armiq dhe kemi luftuar kundër rrymave të ndryshme në partinë tonë. Gjatë kësaj përpjekjeje kemi mësuar se që gjithmonë të mos flasim të parët. Nëse i lejojmë armiqve të ngrenë të parët çështjet e tyre, ata e demaskojnë veten. Më pas ne i përgjigjemi kundërshtarëve. Ky është një mjet i fuqishëm. Ne mbrojmë të drejtën dhe populli apo të tjerët që nuk e shikojnë qartësisht në fillim, ngadalë e kuptojnë dhe bëhen në anën tonë. Ne mbajmë lart flamurin e unitetit. Shpeshherë palë kundërshtare nuk e bën këtë, siç ndodhi në konferencën e Bukureshtit kundër nesh dhe në konferencën e Moskës kundër jush. Ata nuk mbajtën lart flamurin e unitetit dhe kërkuan që me qëndrimin e tyre të na bënin të gjunjëzoheshim. Por ne i kuptuam qëllimet e tyre dhe në konferencën e Bukureshtit luftuam luftën tonë dhe prezantuam pikëpamjet tona. Për shembull, ne të mbajmë qëndrimin korrekt. Ne mendojmë se duhet të flasim hapur. Nganjëherë dikush flet, ulëret dhe ne nuk themi asgjë. Kjo është një protestë e heshtur. Për shembull shoku Beqir Balluku kur foli, i tha Hrushovit: “A do më lini të vazhdoj apo jo?” kjo është një protestë e mirë. Ne duhet të përballemi me maturi si ndaj armikut të jashtëm dhe në luftën e brendshme mes partive. Ne nuk e themi mendimin tonë të gjithin deri në fund, pasi situata nuk mund të zhvillohet vetëm në një drejtim. Mund të ketë dy, tre apo katër mënyra sesi ajo mund të zhvillohet. Për shembull Hrushovi fjalën e fundit e thotë të parën, por situata nuk mund të zhvillohet sipas qejfit të tij, kështu që ai duhet të tërhiqet dhe të ndryshojë kurs. Deng Ciaoping: Kjo është pozita e tij në lidhje me bazën detare. Ai nuk di të përmbahet. Ai thotë se do të likujdojë bazën, por kjo është e gabuar. Në këto kushte vendimi i marrë nuk ka vlerë. Ne duhet të kërkojmë respektimin e marrëveshjes së bazës detare. Baza gjendet në Shqipëri prandaj dhe komandën e saj e ka Shqipëria. Shqipëria thotë se marrëdhëniet duhet të përmirësohen dhe baza duhet të forcohet, kjo është e drejtë. Këllezi: Ai kërkon ta heqë bazën, kurse ne themi jo. Çu En Lai: Sigurisht që armiqtë e kuptojnë se ka dallime mes Kinës dhe Bashkimit Sovjetik, apo mes Bashkimit Sovjetik dhe Shqipërisë, por nuk e dinë në fakt se cilat janë këto ndryshime. Prandaj ne duhet të analizojmë çështjet hap pas hapi dhe me maturi. Për shembull Hrushovi gjithmonë futet në betejë personalisht, por ne nuk ndjekim këtë kurs. Në Bukuresht ne dërguam shokun Peng Zhen ndërsa në Moskë ne dërguam Deng Ciaoping, të tjerët i mbajtëm të tërhequr. Kur shkoi në Moskë shoku Liu Shaoqi i tha Hrushovit: “Përse shkon vazhdimisht personalisht në vendet e tjera? Lëri shokët e tjerë të përgatisin situatën dhe më pas shko vetë”. Ne e pamë se shumë shokë sovjetikë e pëlqyen idenë tonë, por në Moskë përsëri doli vetë Hrushovi. Prandaj ne themi se metodat dhe stili i punës së tij janë të vështira për të ndryshuar. Gjithsesi ne nuk themi se politika e tij nuk do të ndryshojë kurrë pasi zhvillimet e situatës dhe presioni nga populli e partia do të kenë influencën e tyre. Ne mendojmë se ju duhet të vazhdoni me vendosmëri përpjekjen tuaj. Ne do t’ju ndihmojmë he do të influencojmë partitë e tjera, por përfundimet mund të jenë të gjitha llojeve.

Deng Ciaoping: Ehe nëse do të ketë përfundime të vështira ne do t’ju ndihmojmë me të gjithë forcën.

Çu En Lai: Ne do t’i tregojmë armikut, partisë së tij dhe partive të tjera gabimet e dobësitë dhe do ta detyrojmë të japë llogari. Do të tentojmë ta ndryshojmë dhe nuk do të tolerojmë në këto pika. Sa herë të kemi mundësinë do të flasim me shokët sovjetikë për të parë nëse situata mund të përmirësohet. Sa për ndihmën ushtarake, ne mendojmë se duhet të prisni derisa sovjetikët të përgjigjen me letër. Pas kësaj ne do të themi se do të ndihmojmë përkohësisht Shqipërinë. Për këtë do të flisni dhe me shokun Mao Ce Dun. Nëse vendet e tjera socialiste vërtet nuk ju ndihmojnë atëherë ne do të bëjmë disa ndryshime në masën dhe tipin e ndihmës që do të merrni. Ne besojmë se ndryshimet duhet të fokusohen kryesisht te bujqësia juaj.

Deng Ciaoping: Çështjet që përmendi shoku Çu En Lai janë dhe opinioni ynë dhe i partisë sonë. Në lidhje me marrëdhëniet brenda kampit socialist, ju e dini që konferenca e Bukureshtit ishte një përpjekje kundër nesh, por ju u gjendët në mes të zjarrit dhe e tërhoqët atë drejt vetes. Kjo ishte një lëvizje e mirë. Ju ishit të guximshëm dhe ndoqët vullnetin tuaj të lirë. Më pas, në konferencën e Moskës ku të dyja partitë tona ishin në linjën e zjarrit, ju morët pjesën më të madhe të kritikave, ndoshta ngaqë ne jemi një parti më e madhe. Kjo çështje duket se do të zgjasë. Gjatë konferencës së Moskës nuk kisha fatin të takoj shokun Enver Hoxha dhe shumicën e bisedave i bëra me shokun Hysni Kapo. Por ashtu dhe shoku Liu Shaoqi kreu shumicën e bisedave me shokun Liu Shaoqi. Të dyja partitë tona mendojnë se kjo çështje do të zgjasë. Por ne jemi në anën e të drejtës. Ne nuk u detyrohemi atyre por ata ne. Prandaj në vazhdim duhet të veprojmë në mënyrë që të gjithë të kuptojnë që ne po veprojmë sipas të drejtës. Për shembull për çështjen e bazës, ju jeni në anën e të drejtës dhe duhet të kërkoni që marrëveshja e nënshkruar të zbatohet, ju duhet vetëm për vazhdoni të përsërisni këtë dhe të mos thoni asgjë tjetër, derisa ata të flasin dhe të kuptoni se çfarë kanë për të thënë. Ne mendojmë se metoda e përdorur nga shoku Beqir Balluku është korrekte. Ju nuk duhet të nxeheni dhe të shani, pasi kjo do t’i bëjë ata të mendojnë. Përpjekja do të jetë e gjatë prandaj dhe puna duhet të jetë e kujdesshme. Unë jam i bindur se ne kemi këndvështrime të përbashkëta dhe nuk kemi keqkuptime. Ne e njohim të vërtetën që me shikimin e parë, çështja është si të organizojmë punën tonë. Më parë kemi pasur koordinim të mirë me Moskën, por ata ju sulmuan në konferencën e fundit dhe reagimi juaj ishte i mirë. Ne nuk folëm, por do të kërkojmë kohën e duhur për të folur. Ne e kemi përmendur çështjen disa herë gjatë takimeve të komisioneve dhe shoku Liu Shaoqi ia ka përmendur zyrtarisht Gomulkës. Ne i thamë se nuk duhet të veprojnë në atë mënyrë ndaj Shqipërisë, dhe se gjithsesi Shqipëria ka të drejtë. Në përshëndetjet e tij shoku Liu Shaoqi foli për dymbëdhjetë vende socialiste. Ai tha se duhet të ketë unitet në vendet tona nga Shqipëria deri në Vietnam dhe nga Gjermania deri në Kore, deh se kushdo që prish unitetin bën një krim historik. Kësaj here ne dërguam vetëm ambasadorin tonë në takimin e komisionit politik të Paktit të Varshavës, kurse në takimet e tjera kishim dërguar delegacion. Ata e kuptojnë qëndrimin tonë.

/Agjensia e Lajmeve Sot News/

Na Beni Like Ne Facebook: 
Total votes: 27

Lajme nga e njejta kategori

Postuar: 24/06/2018 - 07:40

Amerikanët përdorën të gjitha teknikat e mundshme për të rrëzuar regjimin komunist të Enver Hoxhës. Në disa dokumente të deklasifikuara nga CIA, tregohet e si një agjent i saj pati një bisedë me ish-Mbretin Zog.

Postuar: 23/06/2018 - 07:18

CIA ka zbardhur identitetet e agjentëve të saj që u dërguan në Shqipëri për të rrëzuar regjimin k

Postuar: 22/06/2018 - 07:10

Në vitin 1953 Shtetet e Bashkuara të Amerikës nuk ishin shumë të qartë mbi atë se çfarë kërkonin

Postuar: 21/06/2018 - 07:25

CIA pretendonte se mes Enver Hoxhës dhe Mehmet Shehut ka pasur gjithmonë përplasje.

Postuar: 20/06/2018 - 07:16

CIA jep detaje mbi operacionet që ajo nisi në Shqipëri me qëllim rrëzimin e regjimit komunist.

Postuar: 19/06/2018 - 07:15

Në vitin 1951 regjimi komunist nisi të blindonte kufijtë e Shqipërisë për të ndaluar arratisjen e

Postuar: 17/06/2018 - 07:15

CIA ka nxjerrë në dritë të tjera dokumente sa i takon situatës në Shqipërinë komuniste.