BREAKING NEWS

'Look how deep things are!', The wiretaps of the Italian anti-mafia, warns Artan Hoxha and reveals the name of who is the 'big fish'

'Look how deep things are!', The wiretaps of the Italian anti-mafia,
x

Opinion / Editorial

108-year traditions that are continuously enriched by the Armed Forces

108-year traditions that are continuously enriched by the Armed Forces

The Albanian national army is the work of Albanians

December 4, 1912 Albanian soldiers celebrate the birthday of the Armed Forces. On this date are raised in the historical memory of the Homeland the generation of soldiers who with courage, faith and noble ideas created the Ministry of National Defense (War). The greatness of the act committed, despite the efforts of various denigrating regimes, to forget, or avoid, this date has taken place in national memory. Nation-states are not created by external actors, be they the Great Powers, unless there is a people who need their own state. Prof. Kristo Frashëri has emphasized that none of the peoples of the Balkans has developed over the centuries as many uprisings against the Ottoman yoke as the Albanians. In the short period of the Provisional Government of Vlora, the Albanian Army, young and fragile, led and led by General Mehmet Pasha Dërralla, Major Shefqet Ali Skopje and other patriotic officers who had served in the ranks of the Ottoman Empire Army, did what was possible. This army, composed mainly of reserve structures, volunteers, gendarmes and less active forces, performs the difficult task, in the conditions of the Balkan War, to defend the independence achieved with many efforts of the newly created state and order. The social and political developments of the years 1912-1920 mark a special stage in the history of our people. This period served to crystallize the distinctive features, views, opinions and characteristics of a nation, as well as the efforts to be organized in the face of political and military challenges to ensure survival. Major Shefqet Ali Skopje and other patriotic officers, who had served in the ranks of the Army of the Ottoman Empire, did what was possible. This army, composed mainly of reserve structures, volunteers, gendarmes and less active forces, performs the difficult task, in the conditions of the Balkan War, to defend the independence achieved with many efforts of the newly created state and order. The social and political developments of the years 1912-1920 mark a special stage in the history of our people. This period served to crystallize the distinctive features, views, opinions and characteristics of a nation, as well as the efforts to be organized in the face of political and military challenges to ensure survival. Major Shefqet Ali Skopje and other patriotic officers, who had served in the ranks of the Army of the Ottoman Empire, did what was possible. This army, composed mainly of reserve structures, volunteers, gendarmes and less active forces, performs the difficult task, in the conditions of the Balkan War, to defend the independence achieved with many efforts of the newly created state and order. The social and political developments of the years 1912-1920 mark a special stage in the history of our people. This period served to crystallize the distinctive features, views, opinions and characteristics of a nation, as well as the efforts to be organized in the face of political and military challenges to ensure survival. did what was possible. This army, composed mainly of reserve structures, volunteers, gendarmes and less active forces, performs the difficult task, in the conditions of the Balkan War, to defend the independence achieved with many efforts of the newly created state and order. The social and political developments of the years 1912-1920 mark a special stage in the history of our people. This period served to crystallize the distinctive features, views, opinions and characteristics of a nation, as well as the efforts to be organized in the face of political and military challenges to ensure survival. did what was possible. This army, composed mainly of reserve structures, volunteers, gendarmes and less active forces, performs the difficult task, in the conditions of the Balkan War, to defend the independence achieved with many efforts of the newly created state and order. The social and political developments of the years 1912-1920 mark a special stage in the history of our people. This period served to crystallize the distinctive features, views, opinions and characteristics of a nation, as well as the efforts to be organized in the face of political and military challenges to ensure survival. for the protection of the independence achieved with much effort of the newly created state and order. The social and political developments of the years 1912-1920 mark a special stage in the history of our people. This period served to crystallize the distinctive features, views, opinions and characteristics of a nation, as well as the efforts to be organized in the face of political and military challenges to ensure survival. for the protection of the independence achieved with much effort of the newly created state and order. The social and political developments of the years 1912-1920 mark a special stage in the history of our people. This period served to crystallize the distinctive features, views, opinions and characteristics of a nation, as well as the efforts to be organized in the face of political and military challenges to ensure survival.

About the concept and military thought

During the following years 1921-1924, the military concept and thought for the construction, organization, training and use of the Armed Forces and the Army in particular, according to modern advanced levels, took shape and stood out more clearly. During these years, the features of the Albanian Army took shape, as the army of the time always in search of itself. The foundations of a genuine and stable military organization with a contemporary image were gradually laid. Throughout this period 1925-1939, efforts were made to integrate with Western philosophy and conceptions, but preserving the tradition, with national features and adaptability. It was aimed and achieved in the structure of its organization, equipment, armament and preparation. During these years, there was a break from the old mentality and the old and traditional forms of training, selecting and implementing a necessary legal infrastructure of the time. It was completed step by step through the adoption of the block of defining laws for the creation, organization, equipment, education and training, military service, economic and financial treatment until 1939, where they found support initially in the status of national values, giving them the necessary power. legal. At the same time, work was done to create a necessary framework with regulations, which regulated the organization, life and activity of the Albanian Army. Despite the efforts of Albania and Italy to create an Albanian army capable of preserving and defending Albania's independence, this did not bear fruit. The Albanian army could not rise against its rulers. So spontaneously, only a few dozen military and fewer separate subdivisions, together with popular volunteers, made a few hours resistance to the foreign invaders scattered in the main landing directions. This was a message and a lesson for the Armed Forces, for the military and all the people, in their legal and professional relationship to politics, which are directly related to the implementation of the constitutional mission for the protection of the homeland.

Lëvizja antifashiste

Gjatë pushtimit të Shqipërisë, në vitet e Luftës së Dytë Botërore, lindën forca të armatosura, joqeveritare, fillimisht në formë e përmasa të vogla nacionaliste. Pas Konferencës historike e pluraliste të Pezës, këto forca u zgjeruan dhe fituan përkatësinë politike të PKSH, të Ballit Kombëtar, të Legalitetit etj. Forca e armatosur më e madhe në numër, e cila paraqiti një skemë organizative me formacione më të qëndrueshme sulmuese, të cilat erdhën në rritje, ishte Ushtria Nacionalçlirimtare Partizane Vullnetare, që zotëronte një fuqi të madhe goditëse, disiplinë dhe shpirt të lartë luftarak. Procesi organizativ dhe veprimtaria luftarake e saj drejtohej nga një Shtab i Përgjithshëm profesional. Kjo ushtri pati një mbështetje të gjerë në popull. Deri në fund të nëntorit të vitit 1944 numëronte 70.000 luftëtarë të rreshtuar në 24 brigada, 8 divizione sulmuese dhe 3 korparmata, si dhe në dhjetra formacione territoriale në tërë sipërfaqen e vendit. Përvojë të veçantë në pikëpamje të organizmit ushtarak e më gjerë përbëjnë dhe formacionet luftarake të drejtuara nga Balli Kombëtar dhe Legaliteti, përvojë që meriton të trajtohet.

Dukuri e formacioneve partizane ishte se në krye të shtabeve drejtuese e në komandat e tyre luftarake, që u krijuan në vitet e Luftës Antifashiste, drejtuan një numër i madh ish-oficerë e nënoficerë të karrierës, që vinin nga radhët e ish-ushtrisë shqiptare. Ata drejtuan me kompetencë dhe aftësi profesionale procesin organizativ dhe luftarak në rritje të kësaj ushtrie. UNÇSH ishte vijuese e traditave dhe vlerave më të mira luftarake të popullit shqiptar. Përvojë krejt të veçantë, që konfirmoi Lufta Antifashiste dhe UNÇSH, me sistemin e saj të organizimit, ishte afirmimi i parimit të vullnetarizmit. Sipas këtij parimi edhe nëse asnjë ligj nuk arrin të realizojë mobilizimin e detyruar, atëherë shtetasit rrëmbejnë armët vullnetarisht dhe bashkohen në emër të një ideali të lartë, siç është lufta për liri. Ende është e padrejtë, që për hir të pësimit historik, e që nuk është fenomen shqiptar, të minimizojmë e deri të injorojmë rolin e UNÇSH, fitoren në Luftën e Dytë Botërore, rëndësinë e madhe që pati për kombin shqiptar aderimi i LANÇ në Shqipëri në Aleancën Antifashiste Botërore.

Ndryshime dhe reforma

Ushtria shqiptare, e quajtur Kombëtare prej 10 korrikut 1945 deri në korrik 1949 dhe pas kësaj deri në vitet 1990 Ushtria Popullore, kaloi përmes një zinxhiri të gjatë ndryshimesh e reformimesh. Ushtria u riorganizua sipas një koncepti dhe filozofie tjetër, duke provuar skema të reja organizimi dhe vendosjeje, në raport me kërkesat dhe situatat politiko-ushtarake të kohës, për një mbrojtje sa më të sigurt. Nga mesi i viteve ‘60 disiplina, koncepti për stërvitjen dhe përgatitjen luftarake u përsosën, si dhe armatimi dhe teknika luftarake. Arsimimi i oficerëve pati rritje cilësore pasi shkollimi i lartë dhe kualifikimi pas akademik bëhej në akademitë më të njohura të ish-BS. Me futjen e armatimit dhe teknikës luftarake, lindën dhe disa armë e shërbime të reja si aviacioni luftarak, radiozbulimi, mbrojtja kundërkimike etj., dhe u përsosën ato ekzistuese. Fuqia mbrojtëse e vendit u rrit, ndërsa ushtria në 1955 u anëtarësua në Traktatin e Varshavës dhe veproi pothuajse si një armatë e tij prej nga doli në vitin 1968.

Tablo ndryshe paraqiten FA mbas vitit 1966 deri në fillim të viteve 1990. Në ushtri u hoqën gradat ushtarake, u rivendos posti i komisarit politik dhe u forcua ndjeshëm roli i Partisë së Punës në komandat e të gjitha niveleve. Në kuadrin e Luftës së Ftohtë dhe në përputhje me konceptin politik të kohës e të vetëizolimit, Ushtria shqiptare mori përmasa të mëdha. Kështu deri në fillim të viteve 1990 Ushtria shqiptare, duke tejkaluar madje dhe raportet e aplikuara nga vetë Traktati i Varshavës, kishte 61.000 ushtarakë aktiv ose mbi 2% të popullsisë, 360.000 rezervistë dhe 200.000 forca vullnetare territoriale, pa folur për mobilizimin e rinisë shkollore e studentore të armatosur. Ndërsa në përputhje me një nga parimet e mbrojtjes së vendit “pëllëmbë për pëllëmbë”, ushtria la kazermat dhe u shpërnda në afro 2.200 pika hapje e garnizone ushtarake në të gjithë sipërfaqen e vendit. Gjithsesi, gjatë kësaj periudhe mjaft të gjatë, pavarësisht nga sistemi në fuqi, që u ndihmua dhe nga aleatët ideologjikë, kurdoherë ushtria dhe gjithë FA u përpoqën dhe ia dolën të kryejnë misionin e tyre kryesor, mbrojtjen e tërësisë tokësore të vendit.

Ndryshime rrënjësore në FA

Rënia e sistemit politik dhe zhvillimet demokratike në Shqipëri në fillim vitin 1990 ishte e natyrshme që kërkoi një varg ndryshimesh rrënjësore e rinovimesh dhe në FA të vendit. Në këtë proces kompleks e të vështirë, ushtria veproi përgjithësisht me një frymë demokratike dhe luajale, duke demonstruar se e donte dhe mbështeste demokracinë. U shënuan arritje në ripërqendrimin e forcave dhe të mjeteve luftarake, në hapjen dhe lidhjen e ushtrisë me ushtrinë e vendeve të tjera, në arsimimin e kualifikimin e qindra ushtarakëve në shkollat perëndimore, si dhe lidhja me organizma ushtarake ndërkombëtarë etj. Ndër kohë u përfshimë në nismën Partneritet për Paqe (PfP), u fut linja e kontrollit civil në ushtri, si dhe përpjekje u bënë për departizimin dhe çideologjizimin e forcave ushtarake. Reforma nuk ia arriti të dalë në sferën praktike, veçanërisht në linjën e departizimit të jetës dhe të veprimtarisë së ushtrisë. Shkurtimet e pastudiuara, emërtimet dhe gradimet, përzgjedhja e oficerëve për kualifikime brenda dhe jashtë vendit etj., u panë shpesh si një çështje personash e funksionesh dhe jo gjithmonë si një çështje e strategjive të zhvillimit dhe obligimit profesional. Mjaft oficerë që u larguan nga reforma u privuan nga trajtimi ekonomik, si dhe një masë e tyre gati u izoluan nga kontaktet me repartet e institucionet ku kishin investuar energjitë më të mira atdhetare e profesionale.

Ngritja e një force ushtarake moderne

Historia e Forcave të Armatosura shqiptare në ditëlindjen e 108 të saj të na shërbejë për ringjalljen e vetëdijes se gjithçka të bukur e fisnike, si vetë historia e FA që nuk asgjëson vetveten, se humbjet janë të përkohshme, se ato mund të jenë deri diku kalendarike, aspak shpirtërore, ideale, intelektuale e profesionale. Të gjitha këto kanë një interes, ngritjen e forcave ushtarake moderne. Përvoja 108-vjeçare e Ushtrisë sonë, ruan vlera progresive e pozitive sidomos kur arritjet janë të dukshme dhe që meritojnë të shfrytëzohen. Theksoj se çdo komb dhe vend i zhvilluar, një forcë e armatosur moderne, nuk mund të bëhet e tillë pa piketat e traditës, dmth të veprës së drejtuesve dhe të personaliteteve të shquara që përfaqësojnë atë, sepse “burrat e shtetit dhe luftëtarët e vërtetë e gjejnë rrugën dhe në errësirë vetëm nëse ata nuk injorojnë dritat që kanë lënë paraardhësit”. Përvoja jonë e ka vërtetuar vlerën e kësaj aksiome, se një ushtri pa tradita rrezikon të mbetet pa individualitete. Anëtarësimi në NATO, na ka bërë pjesë të veçantë të mbrojtjes kolektive për herë të parë në historinë e shtetit tonë të pavarur. Ky anëtarësimi në NATO ka motivuar për një qeverisje demokratike, për institucione të forta shtetërore, për udhëheqje të aftë e të orientuar nga interesi kombëtar, gjithmonë duke vlerësuar vendndodhjen gjeostrategjike, burimet e bollshme dhe klimën shumë të mirë të Shqipërisë. FA kanë kohë që po shpalosin performancë të përsosur në misionet paqeruajtëse, duke evidentuar dhe njëherë vlerat tona kombëtare. Angazhimi ynë mbetet solemn, me rrënjë tek detyrimi ynë ndaj Atdheut, nderit dhe detyrës. Historia e Forcave tona të Armatosura përcjell bindshëm mësimin se idealet njerëzore i paraprijnë një mosbindjeje të përhershme, universale ndaj së keqes. Kjo është ajo që ideuan dhe luftuan themeluesi i shtetit modern shqiptar Ismail Qemali dhe bashkëluftëtarët e tij. Dhe kjo doktrinë zbatohet plotësisht tek FA, mbartësit dhe garantuesit e vazhdimësisë së mbrojtjes së shtetit dhe traditave kombëtare në momentet e rëndësishme të historisë.