BREAKING NEWS

"It will be in greater danger" / Frrok Çupi predicts sensational developments, issues a 'bomb' warning for this well-known politician: He is on the verge of prison

"It will be in greater danger" / Frrok Çupi predicts
x
BREAKING NEWS

He announced the move of Prime Minister Rama, Artan Hoxha releases the strong 'thumb' for the Duka-Veliaj clash and raises doubts: He may have done it ...

He announced the move of Prime Minister Rama, Artan Hoxha releases the strong
x
BREAKING NEWS

Action "flash", Fieri in "siege", FNSH controls luxury cars and those with foreign license plates / What happened?

Action "flash", Fieri in "siege", FNSH controls luxury cars
x
BREAKING NEWS

"Berisha's SHIK wanted to eliminate me" / Shocking testimony comes from the US, the well-known Albanian businessman tells how he saved Arben Kraja

"Berisha's SHIK wanted to eliminate me" / Shocking testimony
x
BREAKING NEWS

Frrok Çupi: Meta has been intercepted in drug and human trafficking where US interests are damaged, he and Berisha have their eyes on Ukraine, aim for asylum in Russia

Frrok Çupi: Meta has been intercepted in drug and human trafficking where
x
BREAKING NEWS

After "non grata", Berisha risks economic sanctions, FBI-CIA-DASH cooperation with the Treasury for the affairs of the blacklisted names, here is the report

After "non grata", Berisha risks economic sanctions, FBI-CIA-DASH
x
BREAKING NEWS

DP uncovers Ilir Meta's bargains with the majority for the local elections, did not appeal to the Constitutional Court the illegality of June 30

DP uncovers Ilir Meta's bargains with the majority for the local elections,
x
BREAKING NEWS

The list is clarified, here are the qualified families to benefit soft loans in Tirana, the procedures how it is done

The list is clarified, here are the qualified families to benefit soft loans in
x

Opinion / Editorial

There is no success for a man who is not an "architect of himself"

There is no success for a man who is not an "architect of himself"

We still have a situation in the Albanian society that is associated with individual turmoil and social uncertainty, about the way we build them and how we should conceive the relations with ourselves and today's society. This situation has many reasons and factors, which appear as psychovampires in the determined process of changes required to build the "map" of the construction of the new functioning scheme. Because three decades ago, individualism and the overestimation of the "self" and the human personality as a separate individual, was a socially, ideologically, morally anathematized idea and phrase. An unknown, unproven social practice considered as a form of social degradation, quite occult in the general social background of our society.

However, this "reversal" of the concepts, practices and realities of the past are naturally factors that have brought about social turbulence, deep individual dizziness. Being still at the upper limits of the "moral transition", the transition from the old supersocial society to the superindividualist, it is quite evident that in the "crossroads", naturally we still live in physically and metaphysically chaotic times, extremely complex. This is precisely the reason for the many uncertainties, the high levels of manifestations of social neuroticism, which come precisely from the difficulties of adequate adoption with the fundamental almost "apocalyptic" changes that have occurred in the life of society. In which new phenomena, concepts and practices of social behavior are appearing, for which one does not always have the necessary clarity,

This has caused people to have many dilemmas, doubts, ambiguities and ambiguous attitudes that are an obstacle to the correct experience, their healthy individual and social coping. These features of the Albanian society are neither specific anomalies, nor special things, but typical phenomena of life that take place in the known contours of the postmodern time, which must not only be recognized correctly, but that must be solved correctly, in the right way, with adequate tools. But for this to happen, it is necessary to give "the right name" to things individually and then in the broader social concept.

Në të vërtetë me gjithë progresin e shënuar, “ideologjia e individualizmit” apo më saktë e konvertuar në module e substancës sociale si “modus operandi” për përgjegjësinë e personalizuar e individit, i cili gjithnjë e më tepër do ndodhet në plot raste vetëm, mbase edhe i “vetmuar” përballë sfidave të pambarimta të jetës personale, në ekuacionin e ndryshuar të vetes me shoqërinë, akoma nuk është konsoliduar dhe bërë funksionale, si kusht i parë për të ecur me shpejtësi, në sensin e duhur në “autostradën e rrezikshme” individualiste të jetës postmoderne.

Në këto kushte duhet të mësojmë se shumë gjëra janë sfidë individuale, përgjegjësi e personalizuar, pikërisht nga që janë jetojmë në kohën kur janë duke rënë iluzionet sociale favorizuese. Të cilat gjithnjë e më shumë po restriktohen në sasi dhe cilësi. Duhet kuptuar ontologjia e kohës që jetojmë, sepse kemi hyrë në një fazë të re të jetës sociale, kur lufta e njeriut për sukses individual është tejet dikotomike. Herë është e suksesshme e herë rraskapitëse apo dështuese. Tani po e përjetojmë me intensitet të përgjithshëm këtë realitet social, kur praktikisht beteja për jetesë, mbijetesë apo afirmim social është shumë e ashpër, konkurruese, e pasigurt.

Na duhet të kultivojmë një kulturë tjetër sepse jeta po bëhet gjithnjë e më shumë “përpjekje e personalizuar”, luftë e vazhduar individuale për të shmangur disfatat dhe dështimet që njeriu “pëson” në synimin për të qenë “dikush”, për t’u larguar me çdo kusht nga “këneta e anonimitetit”, “bota e hirtë e askushit”. Në këtë terren social njeriu është i detyruar të gjejë “veten”, të sigurojë me vullnetin dhe forcat e veta orientimin e duhur, të shëndetshëm, optimist. Pavarësisht se duke u përfshirë integralisht nga ideologjia individualiste, ai mund të shfaqë devijanca sociale dhe njeriu në këtë “betejë” shpesh herë shfaqet egoist, egocentrist, ambicioz, ziliqar. Kalimi nga “Shoqëria e Madhe” e dikurshme, në të cilën individi ishte një “burmë e vogël” në mekanizmin e stërmadh social, në “Shoqërinë e Vogël”, që ka në qendër “individin e madh”, në kuptimin e identitetit si pavarësi relative nga shoqëria, është një përmbysje thelbësore e raporteve midis përgjegjësisë vetjake dhe rolit të zvogëluar të përgjegjësisë sociale. Sot gjithnjë e më shumë në qendër të shoqërisë është njeriu, që përpiqet për sukses dhe për një lloj “stilizimi individual” të jetës personale.

Në këto kushte është imperative, konditës “sine qua non” dhe jemi të detyruar, t’i mësojmë njerëzit që duke qenë në kushtet e një shoqërie likuide, të rrëshqitshme, me vlera të paqëndrueshme, ata të mësojnë nenet e “Kushtetutës” së re sociale që funksionon, është utilitare për këtë njeri në thelb individualist, i përshtatur shpesh herë edhe me fenomenologjinë e vetmisë, por pa qenë i vetmuar. Ky është pragmatizmi që na vjen nga modelet sociale të jetës që ne përpiqemi të mësojmë apo edhe t’i kopjojmë. Edhe pse shoqëria shqiptare në këtë “kaos” të modeleve, endet midis pragmatizmit të skajshëm amerikan dhe modelit më të butë europian.

Pavarësisht modeleve të pragmatizmit, si filozofi që na mëson të vëmë në qendër të vëmendjes “veten”, dobinë apo leverdinë utilitare të veprimtarisë personale, që janë forma që mund t’i pëlqejmë si shoqëri apo individualisht, është e domosdoshme që kjo paradigmë që vë në qendër dhe mbi çdo gjë “veten” dhe interesat individuale, synimet e personalizuara, të korrektohet me disa tipare e cilësi abstrakte (sipas Jurgen Habermas). Kjo do të thotë se mbivlerësimi dhe vetëvlerësimi i personalizuar i vetes, nuk duhet të jetë një proces i deformuar, ngushtësisht egoist, tërësisht narcistik, duke neglizhuar skajshmërisht të “tjerët” apo shoqërinë si tërësi sociale. Përkundrazi vlerësimi individual, vetëvlerësimi i vetes, është një proces progresiv kur bazohet në një “Kushtetutë Etike” me vlera, qoftë edhe abstrakte, por e shoqëruar me cilësi qytetare, vlera të qytetëruara.

Vetja nuk është një ekzistencë e thjeshtë biologjike, sikurse e kanë kuptuar shumë njerëz që kanë sjellje ekscentrike. Që janë arrivistë, agresive e asocialë, që ngrenë kultin e vetes, të njeriut të fortë dhe nënvleftësojnë “tjetrin”, të drejtat njerëzore ekzistenciale thjesht sepse “vetja” e tyre është më e dobët, e brishtë apo për shkak të rrethanave që i margjinalizojnë ata në skaj të shoqërisë. Në këtë jetë, individi, “vetja” e tij, nuk është e bazuar në prirje antihumane e antisociale. Përkundrazi integriteti individual, funksionaliteti i “vetes” kërkon që njeriu të ketë një “Projekt Personal” njerëzor. Shumë njerëz kanë konceptime herë të ngushta e herë anarkike për raportin midis vetes, tjetrit dhe shoqërisë, pikërisht nga që nuk kanë “Projekt Personal” për orientimin pragmatist dhe utilitar të jetës, nuk kanë as ide të qarta personale, ritmin e duhur vetjak për ta realizuara atë.

Projekti personal dhe liria për të zgjedhur, është shkalla më e lartë e lirisë individuale, që garanton kjo shoqëri pikërisht pse në thelbin e saj është e lirë dhe individualiste. Megjithatë gjërat duhen parë dhe vlerësuar në mënyrë pragmatiste dhe bazuar në “masën e dobisë”. Sepse me gjithë vlerat që ka vetëvlerësimi i vetes, është e sigurt se jo gjithçka mund të gatuhet në “kazanin e individualizmit”. Derisa jetojmë në shoqëri, mbivlerësimi i natyrshëm, i kuptueshëm, i dobishëm i vlerës së personalizuar të individit dhe utilitetit të ideologjisë së individualizmit, kjo nuk do të thotë se duhet nëpërkëmbur gjithçka sociale. Sepse individi sado i fortë, i fuqishëm, i vetëmjaftueshëm që të jetë, e ka të pamundur të jetojë krejtësisht jashtë dhe pavarësisht kontureve të “pëlhurës” së përbashkët sociale, vlerave të përgjithshme shoqërore.

Edhe teoricienët më ekstremë të ultraliberalizmit, edhe pse është duke u dobësuar dukshëm, asnjëherë nuk kanë pasur kurajë sociale apo guximin individual, të mohojnë, neglizhojnë apo nihilojnë vlerën e “bërthamës emancipuese” të lidhjeve e marrëdhënieve sociale midis njerëzve. Gjithnjë ka një raport dialektik midis vetes dhe shoqërisë, pavarësisht se kjo shoqëri favorizon dhe mbështet më shumë përpjekjet, guximin dhe zgjidhjet individuale, të personalizuara të njeriut konkret. Ne nuk mund të jemi apo të bëhemi hipokritë.

The postmodern time in today's society has made imperative the decisive need of man, who individually must fight to become at all costs "architect" of himself, of his life. We live in new times. Man can not live without being adopted with the "sound of time" in which he lives. We now have new concepts, connections and relationships between the unit, ourselves and society. Therefore, one should become aware of his responsibilities, as an "architect of personal life"…

 

* Sociologist, Grand Master