BREAKING NEWS

Negotiations / European Parliament gives the GREAT NEWS for Albania

Negotiations / European Parliament gives the GREAT NEWS for Albania
x

Sport

Liljana Kalleshi, the "giant" of the national circus with a unique career

Liljana Kalleshi, the "giant" of the national circus with a unique

The culmination of an activity is when it turns into art and Liljana Kalleshi has turned her talent and activity into art, being a powerful voice of the national circus, a worthy representative of it, an acrobat who made her numbers in stage to be high quality art. Even Enver Hoxha himself, after a circus show, after praising the work done by the Shkodra troupe, singled out Liljana Kalleshi for her artistic level, who, the next day, received the status of professional acrobat. Liljana later successfully led the acrobatics group for 23 years, until she retired. She has a brilliant career as an active part of the circus, but also as a leader, staging high-difficulty numbers that have impressed spectators and been highly praised by the critics of the time. The fatigue has been great, work with unusual dedication, but what has made Liljana special in her career has been her innate talent. The newspaper "SOT" brings in this special, the interview with the Laureate of the Republic Award, the national circus professional and the holder of many medals and decorations given during her long career as a circus artist, Liljana Kalleshi.

 

Who is Liljana Kalleshi?

Date of birth: 18.05.1951

Place of birth: Shkodër

-Debuted for the first time in the theater "Migjeni" with the Professional Variety of Shkodra in 1960, at the age of 9 years.

-In 1966, at the age of 15, she was appointed circus instructor at the Pioneer House in Shkodra.

-In 1967 she was appointed Professional, at the Professional Variety Troupe of Shkodra.

-But in 1967 she was appointed Leader of the Circus Group at the "Migjeni" Theater.

-On November 17, 1967, at the National Festival of Professional Variety, he was honored with the highest award of the festival and time, "Laureate".

-But in 1967, she was elected a member of the Artistic Council of the "Migjeni" Theater.

-In 1968, in the National Acrobatics Championship, the "Best Acrobat" was announced.

-Në vitin 1969, në finalet e Spartakiadës së Dytë Kombëtare, fiton medalje argjendi në sportin e gjimnastikës.

-Më 1972, në Takimin e Estradave Profesioniste në Peshkopi, nderohet me çmimin e parë të festivalit.

-Më 1977, në Festivalin Kombëtar të Estradave Profesioniste, zhvilluar në Sarandë, vlerësohet me çmimin “Artistja më e Talentuar e Shqipërisë”.

-Më 1984, Kuvendi Popullor i kohës, e dekoron me medaljen “Naim Frashëri”.

-Më 1988, në Takimin e Trupave të Cirkut të të gjithë Shqipërisë, fiton çmimin “Trupa më e Mirë e Cirkut të Turneut”.

Nga viti 1967-1990, drejtoi Grupin e Akrobatëve, duke zhvilluar disa premiera Cirk Variete, të mirëpritur nga artdashësit shqiptarë.

-Në vitin 1990 mbyll karrierën.

-Më 2012, Presidenti i Republikës e dekoron me urdhrin “Naim Frashëri i Artë”.

-Më 2016, dekorohet me “Nderi i Qarkut  Shkodër”.

-Më 2020, Bashkia e Tropojës e vlerëson me titullin e lartë “Qytetare Nderi e Tropojës”.

 

- Si lindi dashuria juaj për cirkun dhe në ç’moshë nisët të ushtronit këtë lloj arti?

Me cirkun jam lidhur që e vogël, falë të dhënave dhe talentit tim në këtë fushë. Jam angazhuar me cirkun e Shkodrës që në moshën 9-vjeçare. Ka qenë një grup fëmijësh dhe të rinjsh shumë të talentuar. Na drejtonte Myftar Tafili. Atje, me grupin e cirkut, ishte dhe Faruk Kalleshi, i cili më pas do të bëhej bashkëshorti im. Në atë moshë unë frekuentoja cirkun por edhe baletin, pasi kisha të dhëna shumë të mira dhe në Shtëpinë e Baletit drejtonte Roza Anagnosti. Të dy më donin për vete, pasi më kishin vlerësuar si talent të veçantë. Shumë vite isha zbatuese e numrave artistikë, kurse në moshën 15-vjeçare arrita të bëhem instruktore në Shtëpinë e Pionierit.

- Ju keni pasur një karrierë të gjatë, si vijoi ajo?

Talenti im, por edhe puna me pasion dhe përkushtim të madh, na sollën suksese të mëdha me cirkun, pasi numrat tanë, shfaqjet tona në tërësi, kishin impakt të madh tek publiku, kështu që kemi marrë duartrokitjet e ngrohta të spektatorëve, por edhe vlerësime për kohën. Nga mosha 9-vjeçare e deri në moshën 45-vjeçare, kur dola në pension të parakohshëm, nuk iu ndava punës me Estradën, duke qenë drejtuese e cirkut, i cili në atë kohë ishte grupi më i mirë në Shqipëri.

- Koha ka qenë e tillë që kishte masivitet në çdo fushë. Si ishte ky tregues në cirk?

Po, kishte shumë të rinj e të reja të talentuara. Ne kishim një grup me 30 apo 40 vetë. Kemi kaluar shumë nëpër duar, kishte seleksionime dhe puna, gërshetuar me pasionin dhe talentin, solli cilësi të shfaqjeve, cilësi që në atë kohë arriti maksimumin e vet.

- Si ka qenë njohja juaj me Faruk Kalleshin, me të cilin lidhët më vonë jetën tuaj e krijuat familje?

Faruku ishte 15 vjeç kur unë iu ngjita cirkut. Ai ka qenë krahu i djathtë i imi në ato vite sa të bukura, aq dhe të lodhshme. Kemi bërë gjëra të mëdha me trupën e cirkut dhe Faruku ka qenë një mbështetje e madhe. Me punën tonë ne kemi konkurruar dhe fituar edhe ndaj trupës së Tiranës. Kemi bërë aktivitete shumë të bukura, me nivel të lartë ekzekutimi, me numra të shkallës së lartë të vështirësisë. Të japësh premier cirku nuk është e lehtë dhe unë isha e vetmja femër në organikë. Kur Faruku iu bashkua Partizanit në Tiranë, për 3 vjet, ne shkëmbenim letra, i shkruanim njëri-tjetrit për sukseset tona etj, por ndërkohë kishim nisur të pëlqeheshim dhe pavarësisht se nuk ishim lidhur zyrtarisht, ne ishim të dashuruar në atë periudhë. E donim njëri-tjetrin në heshtje. Kur ai ishte 25 vjeç e unë 19 u martuam dhe prej atij momenti kemi 50 vjet së bashku. Jemi karaktere të ndryshme, por kemi qenë të lumtur pranë njëri-tjetrit. Farukun e kam ndihmuar në shumë aspekte, siç thashë duke i mundësuar që ai të ecë në sport me përkushtim të plotë. Kjo më ka shkaktuar shumë lodhje, por për arritjet që kemi ndihemi mirë.

- Sa e vështirë ka qenë të përballohet puna dhe familja?

Shumë e vështirë, ka qenë një lodhje e paparë. Nuk është e lehtë të bësh profesionin tënd në nivel të lartë artistik, të kesh burrë një sportist të madh dhe njëherësh kampion, por edhe t’i përkushtohesh familjes. Në këtë drejtim, mendoj se puna ime ka qenë vendimtare edhe për Farukun, të cilit, duke mbuluar të gjitha punët e shtëpisë, iu lehtësua rruga për të korrur suksese të mëdha në peshëngritje. Nuk mund ta mohoj që kam qenë jashtë mase e dhënë pas familjes. Kam një vajzë dhe një djalë. Unë ende vijoj të jem e angazhuar në këtë drejtim, përpiqem të bëj sa më shumë si nënë e si bashkëshorte, kujdesem, kontrolloj, inkurajoj.

-Pse cirku i asaj kohe kishte kaq popullaritet?

Mund të flitet shumë për këtë, por unë dua të veçoj disa gjëra si vullnetin, talentin, pasioni dhe organizimi. Në cirk ka shumë role, por unë, përtej modestisë, i kam bërë të gjitha, për të pasur kështu një karrierë unikale në cirk.

-Një shfaqje juaja është ndjekur nga diktatori Hoxha në atë kohë. Cila qe përshtypja e tij?

Ne bëmë një shfaqje para tij dhe ai e pëlqeu. Madje, duartrokitjeve të tij iu bashkuan duartrokitjet e zjarrta të sallës. Pas shfaqjes ai e vlerësoi shumë punën e trupës tonë, duke përmendur në veçanti emrin tim. Që të nesërmen, më thirrën në Komitetin Ekzekutiv dhe më thanë se në Tiranë nuk të lejojmë të shkosh, pasi kishin nevojë për mua, por më kishin emëruar “Profesioniste”.

- Cila ka qenë marrëdhënia juaj me publikun?

Publiku më ka admiruar, më donte shumë. Në fakt, unë s’kam bërë vetëm cirk, por edhe art në teatër. Një figurë e nderuar si S. Fango ka thënë që “nëse do të ishin të gjithë si Liljana do të bëheshin të gjithë ‘Artistë Populli’”. Megjithatë, cirku vlerësohej shumë, ndoshta më shumë se sporti.

- Kush mund të konsiderohet kulmi i karrierës së një profesionisti në cirk?

Festivalet ishin kulmi më i madh i shfaqjeve dhe me konkurrim shumë të fortë. Trupa jonë dhe unë personalisht këtu kemi shkëlqyer më shumë. Duke marrë çmime të para në aktivitete të tilla, ka qenë për mua një kënaqësi e veçantë. Kemi ngjitur në skenë numra dhe premiera nga më të bukurit, si “Vëlla e Motër” etj, por kam bërë edhe Çarli Çaplinin. Shumë njerëz kanë kujtuar se kam qenë kukull vërtet e jo njeri.

- Cilat kanë qenë cilësitë tuaja më të forta?

Unë kam qenë artiste, krijuese, me fantazi duke nisur nga veshja e deri tek veprimet, kam realizuar premiera të arrira ku çdo gjë shkonte në perfeksion. E që ta bësh këtë duhet të kesh dhunti, gjë që unë e kam pasur.

- Ç’mendim keni për cirkun sot?

Mua më ftojnë t’i ndjek shfaqjet, por më duhet të them se niveli lë për të dëshiruar. Shteti duhet të ketë një vëmendje më të madhe ndaj cirkut. Ishte ndryshe brezi ynë, ishte një brez i shkëlqyer. Numrat që kemi vënë në skenë kanë qenë të nivelit shumë të lartë. Dobësia e nivelit të sotëm bie ndesh me të djeshmen. Me sa duket, skamja e atëhershme kishte vullnetin, pasionin dhe nivelin e lartë të punës. Sidomos kur e krahasoj këtë me punën dhe numrat që kam realizuar. Mbaja 4 vetë në trup, kam arritur të mbaj 16 gota, me një sforco të jashtëzakonshme, një numër shumë i rëndë. Sot vuaj pasojat e asaj pune të madhe, sepse krijohen problemet me kolonën. Një nga numrat më të vështirë ka qenë futja në valixhe dhe dy muaj pasi kisha lindur vajzën (Anilën), shkova dhe fitova çmim të parë në festival. Ishte një kohë kur artistët e mëdhenj thonin “s’shkojmë në skenë pa Lilin”, sepse  atë që kam ditur të bëj e kam bërë në mënyrë të qëndisur, cirkun e kam bërë art. Ishte art sepse çdo lëvizje e duarve, e këmbëve, e trupit, bashkë me veshjet etj, meritonin notën më të lartë. Po të kishim mundësitë siç i kishin jashtë, do të kishim bërë edhe më shumë. Cirku i Tiranës sot nuk bën art. Ka elementë, por cirku nuk bëhet me 1 apo 2 elementë cilësorë. Cirku sot, nisur nga lodhja që ka, nuk vlerësohet nga shteti, përderisa nuk jep pension të veçantë. Në atë kohë shteti i nxirrte 45 vjeç në pension sepse profesione të tilla kanë lodhje të madhe. Për rëndësinë e cirkut flet dhe fakti se numrat e tij liheshin gjithmonë në fund, si “qershia mbi tortë” e shfaqjeve.