Kërko Për

Agjencia e Lajmeve SOT NEWS

Agjencia e Lajmeve SOT NEWS Lajme nga Shqiperia, Kosova, Rajoni dhe Bota, Politike, Kronike, Aktualitet, Dossier, Kulture, Sport

Çeta tradhtare e "Kanan Tafilit"

Postuar: 09/11/2018 - 07:12

Më duhej të prisja një ditë më vonë nga kremtimi i lindjes së Partisë Komuniste Shqiptare, me qëllim që të mos e përlyeja atë ditë të shënuar dhe historike të PKSH me llumin antikomunist.

Nuk kam ndërmend të flas për meritat e PKSH dhe të udhëheqësit të saj Enver Hoxha sepse ato dihen, por do ndalem pak në idenë e dallimit që duhet t’u bëjmë idealeve të vërteta të përfaqësuara nga Partia e Punës me në krye Enver Hoxhën dhe gjithashtu rolin e kësaj partie mbas vdekjes së tij. Paraprakisht, me qëllim që problemi të kuptohet më mirë po perifrazoj një nga tradhtarët e kësaj Partie, Ramiz Alinë, i cili në një mbledhje të Byrosë Politike deklaroi: “...Pushtetin nuk do t’ua dorëzojmë klasave të përmbysura, atë do ta kemi ne dhe kapitalistët e ardhshëm do të jemi ne komunistët...”.

Nuk gjendet në asnjë dokument historik që nga embrionet e para të lëvizjeve paramarksiste ndërkombëtare por edhe mbas saj, as kur lëvizja marksiste arriti pjekuri të lartë ideologjike, një deklaratë e tillë tradhtie kaq të hapur e veçanërisht në një vend ku ishte i vendosur socializmi.

Nuk guxoi dot as Titua me të famshmen “Socializmin specifik” që do të shënonte rrugën e çoroditjes ideologjike e politike të tij, sikurse nuk guxoi dot sa Hrushovi në kohën e vet, që të dilte kaq hapur, sikurse nuk guxuan dot asnjë grup anti parti brenda lëvizjes komuniste në Shqipëri qysh në fillesat e para e deri në vdekjen e Enver Hoxhës. Natyrisht, tradhtia nuk erdhi fill mbas vdekjes së Enver Hoxhës. Jo! Ajo ka një rrugë të gjatë e të maskuar, sepse të gjitha grupet anti-parti kanë patur synimin e devijimit të rrugës së saj, shkurt nga një parti e proletariatit dhe në shërbim të popullit, të kthehesh në një parti, e cila do të përdorte sloganet komuniste por sipas varianteve revizioniste. Nisur nga kjo, Enver Hoxha e kuptonte se që të ruhej e mbahej, pushteti i popullit dhe socializmi, duhej të ruhej në rradhë të parë Partia Komuniste nga degjenerimi dhe degradimi i saj, sepse në të kundërt ajo shpejt a vonë do të kthehej në një parti, e cila do pësonte fatin e partive të tjera të Evropës Lindore. Në këto kushte, ai e drejtoi luftën ideologjike kundër atyre koncepteve, të cilat ishin armike që gradualisht një komunist revolucionar nëse nuk tregohej i kujdesshëm e shndërronte, në një aparatçik me metodë borgjeze të drejtimit. Dhe koncepte të tilla kishte aq shumë duke patur parasysh edhe të shkuarën historike që ne vinim nga një vend gjysmë feudal e gjysmë borgjez me koncepte të trashëguara nga rendi para-ardhës. Jo pa qëllim, lufta në frontin ideologjik mori rëndësi të madhe duke u përqendruar ajo në luftën kundër burokratizmit, teknokratizmit, konservatorizmit, liberalizmit, karrierizmit etj... etj.

Kjo do të ishte një luftë e gjatë, sepse dihet që edhe partia më e shëndoshë dhe ajo më marksist-leninistja nuk i shmanget dot gabimeve të saj të lehta apo të rënda qofshin ato. Rëndësi ka që t’i zbulosh t’i kuptosh dhe t’i korrigjosh. Dhe ajo luftë sa ish gjallë Enver Hoxha u bë, duke i kushtuar vëmendje të madhe revolucionarizimit të aparateve të partisë dhe pushtetit, por edhe mafia revizioniste nuk hoqi dorë nga synimet e saj, për ta degjeneruar Partinë e Punës duke e kthyer atë nga një parti të vërtetë komuniste, në një Parti e cila të mos mbronte më interesat e punëtorëve dhe fshatarëve, por të një kaste të caktuar, të borgjezisë së re e cila do të kish të veçantën e vet. Tashmë ajo nuk do vinte më nga rradhët e borgjezisë klasike të përmbysur por nga ajo shtresë që dikur kishte dalë nga gjiri i popullit. Ajo do të ish e një lloji tjetër, tërësisht e degjeneruar dhe në koncept pa as më të voglin ndryshim nga borgjezi klasik.

Kjo mafie revizioniste, e cila sa qe gjallë Enver Hoxha rrinte e strukur dhe me brohorimat ultra majtiste deri në kupë të qiellit për “socializmin fitimtar”, për “fenerin ndriçues në Evropë” për “të ardhmen e ndritur” etj., etj., i bëri duart me kallo për të treguar “besnikërinë” e vet, sepse kjo ishte e vetmja metodë për t’u kamufluar dhe fshehur veprimtarinë e saj tinëzare. Dhe rasti erdhi me vdekjen e legjendës Enver Hoxha dhe marrjen e pushtetit nga ultrarevizionisti Ramiz Alia, i cili tashmë për të kthyer kursin ashtu sikurse çeta e ashtuquajtur partizane por që ishte plot me tradhtare e "Kanan Tafilit", do t’i duhesh të realizonte tre objektiva kryesore:

Së pari- duhej rrënuar ekonomia dhe çuar deri në atë shkallë sa që populli të bëhej i pakënaqur.

Së dyti- burimin e kësaj gjendjeje katastrofike të ekonomisë, t’ia faturonte partisë së Enver Hoxhës.

Së treti- Ai të dilte “shpëtimtar” i situatës dhe me këtë rast, e gjithë urrejtja nuk do binte mbi tradhtinë e tij dhe grupit që e pasonte, por mbi partinë e lavdishme të Enver Hoxhes dhe komunistët e ndershëm e të devotshëm. Me këtë rast do të gjendej dhe motivi për t’u distancuar nga Partia e Punës sepse na paskësh qenë ajo shkaktarja dhe burimi i të gjitha fatkeqësive të këtij populli.

Tinëzari tradhtar! Revizionizmin e tij e shiti për “atdhetarizëm” duke entuziazmuar Evropën plakë dhe Amerikën lozonjare. Dëmi që i solli ai dhe grupi i tij Shqipërisë, ishte aq i madh sa që habiti edhe vetë klasën e përmbysur, bejlerët e agallarët e dikurshëm që i la me gisht në gojë. Mbas tij rendi e gjithë ajo shtresë që përmendëm pak më sipër, disa ish anëtarë të udhëheqjes karrieristë, arrivistë e lakmitarë të kolltuqeve, njerëz të dyshimtë e aventurierë të qejfeve të pa fre, e deri te agjentë të mirëfilltë të shërbimeve sekrete, të cilët luanin dopio rolin në skenën politike të kohës.

Lind natyrshëm pyetja: Po mirë, nëse Enveri la një parti të fortë, si degjeneroi ajo kaq shpejt? Pikërisht sepse u degjenerua ekonomia dhe tradhtoi shtabi drejtues i proletariatit ndaj dhe u paralizua e gjithë Partia e Punës. Nëse në një fushëbetejë, i gjithë shtabi i armatës dhe komanda e saj tradhtojnë dhe kalojnë me armikun, doemos që armata e ka humbur atë betejë, deri në organizimin e ri, për ta vazhduar përsëri luftën.

Por kjo tradhti kaq e madhe u shoqërua me reperkusione të mëdha, sepse u krijua bindja e pa drejtë” se komunistët” janë fatkeqësia kombëtare, prandaj dhe lëvizjet masive të rinisë së asaj kohe (që në fakt ishin të drejta) u shfrytëzuan për të kundërtën e saj. Kjo do të thotë se në thelb ata ishin ngritur kundër tradhtisë dhe revizionizmit që e kish katandisur Shqipërinë në gjendjen “zero” por që mafia partiake e kohës, këtë kartë e luajti me shumë sukses duke ja kaluar gjithë të këqijat e saj, sistemit socialist të Enver Hoxhës. Tradhtia tashmë nuk do të njihte kufi, ata do shkallmonin ç’do gjë duke organizuar dhe kongresin e 10-të të tyre dhe shpallur hapur distancimin nga PPSH-ja e Enver Hoxhës dhe kodifikur ligjërisht Partinë Socialiste si një parti borgjeze duke mbajtur Ramiz Alinë (dhe një shoqe) si anëtare nderi të kryesisë së saj. Ramiz Alia, tashmë nga Sekretar i Partisë së Punës, i cili ishte shndërruar në kryetradhtar, u konvertua në President i republikës borgjeze. Doemos përjetonin tjetërsimin me hapjen e shisheve të verës. Ata e kishin realizuar qëllimin e tyre qëkurse ai me fytyrën e ngazëlluar mburrej përpara TV, për një stilograf që i kish dhënë presidenti amerikan, ashtu sikurse mburreshin fiset indigjene në Amerikë nga konkuistorët spanjollë që gënjeheshin me copa pasqyrash.

Por pasojat e tradhtisë nuk ranë vetëm mbi popullin por dhe mbi vetë atë shtresë që ata bënin sikur do ti rehabilitonin. Çfarë ndodhi? Pasuritë e tyre i morën “komunistët”, pra shkurt, borgjezët e rinj po ngrinin lumturinë e tyre jo vetëm mbi popullin, por edhe mbi atë shtresë që ata dikur e urrenin aq shumë -borgjezinë e vjetër me të cilët do të ishin në konkurrencë me njëri-tjetrin. Ata u bënë vërtetë me njëri tjetrin bashkëudhëtarë idealesh por jo pasurish, pasuritë e tyre ashtu sikurse ndodh në kopenë e ujqërve do ta rrëmbente më i forti dhe forcën e pushtetit realisht e kishin tradhtarët. E jo vetëm kaq, por fizionominë dhe egërsinë e tyre, duke qenë se e kanë pjesë të pandarë e karakterit filozofik e kanë manifestuar gjatë gjithë kohës, nga ku janë zhytur jo vetëm thellësisht në rrugën e krimit, por i kanë lyer duart dhe me gjakun e popullit deri në bërryla.

Por tani kohët kanë kohë kanë që ndryshuar. Mjegulla e rënë për ca kohë në njerëzit e hutuar, por dhe në shumë njerëz të mirë e të ndershëm, prej tyre tashmë po largohet. Populli ka filluar ta kuptojë se PPSH-ja e Enver Hoxhës dhe komunistët e vërtetë e të ndershëm, sikurse dhe e gjithë armata popullore brenda dhe jashtë kufijve, janë në gjendje ta kuptojnë drejt se asgjë të përbashkët, nuk ka Partia e Punës dhe tradhtia e Ramiz Alisë dhe bandës frymore ideologjike të tij... me partinë e lavdishme të Enver Hoxhës. Vjen një kohë që dialektika e zhvillimit të historisë i vendos në vendin që meriton të gjitha lëvizjet me karakter shoqëror dhe me këtë rast në mënyrë të pashmangshme dhe udhëheqësit e saj. Kjo është vërtetuar edhe këtu e njëzet vite të shkuara, ku gazeta “Koha Jonë” në sondazhin e 10 burrave më të shquar të kombit në podiumin e nderit në vendin e parë cilësonte Enver Hoxhën.

Nga Ylli MEÇE

/Agjensia e Lajmeve Sot News/

Na Beni Like Ne Facebook: 

Lajme nga e njejta kategori

Postuar: 19/08/2019 - 11:45

KLSH përfundoi auditimin e performancës me temë “Efektiviteti i Programeve Sociale të Strehimit” të ushtruar në bashkitë Tiranë, Korçë, Shkodër, Vlorë dhe Ministrinë e Financave e Ekonomisë, auditim ky i m

Postuar: 18/08/2019 - 07:47

Shumëkush që do të njihet me zullumet e politikanëve tanë, gjatë qëndrimit në krye të partive dhe

Postuar: 18/08/2019 - 07:45

Fluksi i lëvizjes së kosovarëve që u drejtohen plazheve shqiptare në këtë periudhë është mjaft i

Postuar: 18/08/2019 - 07:44

Çfarë bëhet me ata djem realisht të mirë, që në rininë e tyre ( edhe më vonë duke u plakur) nuk s

Postuar: 18/08/2019 - 07:40

Basha mund të quhet pa frikë kontraktuesi më i çuditshëm, jo vetëm në Shqipëri, po edhe në botë.

Postuar: 18/08/2019 - 07:38

Valdrin Pjetri është bërë kryefjala e ditës.

Postuar: 17/08/2019 - 07:23

 Fundi i datës 30 qershor dhe fillimi i pushimeve ishte për Bashën, një rrëzim i plotë polit