BREAKING NEWS

Shpërthim i fuqishëm në një hotel pranë QSUT, dyshohet për tritol

Shpërthim i fuqishëm në një hotel pranë QSUT, dyshohet
x

Opinion / Editorial

Kakofonia pa sens dhe rezymeja e një tërmeti

Kakofonia pa sens dhe rezymeja e një tërmeti

Tërmeti i 26 nëntorit krijoi jo pak viktima, trauma që zor se kanë për t’u harruar, por gjithashtu evidentoi një sërë problematikash, situatash komplekse në çdo aspekt. E para gjë pozitive ishte solidariteti i njerëzve të thjeshtë i shfaqur si kurrë më parë. Për pak kohë harruam rubrikën e zezë të vrasjeve me armë, vetëvrasjeve për motive të ndryshme dhe të gjithë u vunë në shërbim të jetës. Në këtë sipërmarrje gjigante përveç trupave të specializuara shumëkombëshe për emergjencat një kontribut madhor dhanë edhe qentë e trajnuar, të cilët në këmbim nuk kërkojnë asgjë përpos një trajtimi më dinjitoz, apelit virtual të konsiderimit “qenie” të të njëjtit planet, të pandërgjegjshme në kuptimin klasik të fjalës, por të nevojshme, të domosdoshme. Shtetet përreth nesh, me të cilët kemi jo pak problematika të pazgjidhura të vjetra apo të reja, lanë mënjanë çdo lloj axhende dhe qoftë materialisht, mediatikisht, publikisht qenë më afër Shqipërisë dhe shqiptarëve. Muret e politikës dhe mendjeve të mbrapshta sikur u rrëzuan vetvetiu dhe pamë një tjetër Ballkan, një hapësirë bashkëjetese për t’u pasur zili. Qe një rizgjim shpirtëror, vlerash, cilësish, virtytesh, ku definicionet “komb”, “racë”, “etni” u shuan dhe predominoi “humania”. Tek e fundit na u bë e qartë “forcërisht” se jemi kalimtarë dhe duhet të operojmë në terma afatshkurtër, të gëzojmë çastin, të sotmen, të falim dashuri. Kjo dhe vetëm kjo është deviza e jetës! Në këtë kontekst “vdekja” megjithë konotacionin negativ që i veshim, shfaqet si tabelë “Stop” në kryqëzim, që kërkon të heqim këmbën nga gazi i marrëzive për jetën. Në sintoni edhe akujt e politikës lokale sikur zunë të shkrinë, dhanë sinjale të bashkëpunimit.

Ndonjërit apo disa protagonistëve tërmeti mund t’ju ketë “shërbyer”, qe si një bonus, një frymëmarrje para SPAK-ut dhe kordhës së drejtësisë së re. Kjo shton paranojat se edhe Zoti favorizon më të fortët dhe shton mundimet e të vobektëve, largon grigjën nga besimi dhe drejtësia hyjnore. Nga ana tjetër me të drejtë kërkohet hetim për objektet e shembura, për shkeljen e procedurave dhe protokolleve të ndërtimit, për mënyrën se si ja dhënë lejet përkatëse. Abuzimi në këtë drejtim nuk është diçka spontane, e panjohur dhe i shkon më për shtat shprehja librore: “Ra ky mort dhe u pamë”! Këtej e tutje askush nuk do guxojë të ndërtojë për hava. Njohëm gjithashtu sizmologët, inxhinierët, specialistë të çdo fushe që qenë eklipsuar apriori nga personazhe tallava të ekranit. Por edhe protagonizmi i disa individëve, gjithologëve, nekrofilëve, që bëjnë Kasandrën nëpër ekrane, nuk ka munguar në këto ditë. Tonet e tyre, batutat, cinizmat ja kalojnë njëqindfish zhurmës së tërmetit. Nuk kanë munguar as teoritë e konspiracionit me kuçedra, me vampirë, delirantë, fallxhorë etj. As dekorimet me “Urdhëra Shqiponje” ende me tokën që na dridhet nën këmbë dhe vajin e pambyllur për viktimat. Realiteti dhe virtualiteti, engjëjt dhe djajtë, moralistët dhe falsifikatorët kanë krijuar një miks të paparë. Por koha shoshit gjithçka, i vë vulën e vetë të pashlyeshme çdo ngjarje, çdo dukurie, çdo njeriu.

Nga Luan KURTI