BREAKING NEWS

"After the publication of the report about the agreement with Italy, Rama called the director of RAI 3"/ The prestigious Italian reveals the sensational behind-the-scenes: How the Albanian prime minister got angry during the phone conversation

"After the publication of the report about the agreement with Italy, Rama
x
BREAKING NEWS

The Committee on Foreign Affairs of the American Senate approves the "iron" law that will cause "earthquakes" in Albania, as all "non-women" persons and politicians and officials involved in corrupt affairs will be "brought to their knees" by justice. ...

The Committee on Foreign Affairs of the American Senate approves the
x
BREAKING NEWS

Brussels supports justice reform and encourages SPAK to root out corruption in Albania, the EU ambassador meets the heads of justice and defends Altin Duman after the attacks of Ilir Meta and Sali Berisha

Brussels supports justice reform and encourages SPAK to root out corruption in
x
BREAKING NEWS

The "connecting bridge" of Ilir Meta and Monika Kryemadhi with Moscow was questioned for nearly four hours in SPAK, Ralf Gjoni has sunk the couple most accused of corruption before the prosecutors, here are the accusations and physical attacks against ...

The "connecting bridge" of Ilir Meta and Monika Kryemadhi with Moscow
x
BREAKING NEWS

Bardhyl Reso: This is what lies behind Berisha's and Meta's attacks on Altin Duman, the former president is doing his last struggles, he urgently needs a consultation with a psychiatrist

Bardhyl Reso: This is what lies behind Berisha's and Meta's attacks on
x
BREAKING NEWS

Here's who is hiding behind the attacks of "RAI 3" on Olsi Rama, how the Italian extreme left media turned into a spokesperson for the accusations of Sali Berisha and Gazment Bardhi

Here's who is hiding behind the attacks of "RAI 3" on Olsi Rama,
x
BREAKING NEWS

Silva Caka attacks Monika Kryemadhi, talks about betrayal within the Freedom Party and makes it clear that two people from the same family cannot stay in the party, here are the coded messages

Silva Caka attacks Monika Kryemadhi, talks about betrayal within the Freedom
x
BREAKING NEWS

Romeo Kara: Ilir Meta has heard the news that he will be arrested, Ismailaj was afraid that he could be eliminated in the cell, if he has come out against the former president, the 'Pandora's Box' has been opened, from the bazaars that weaved in the fo...

Romeo Kara: Ilir Meta has heard the news that he will be arrested, Ismailaj was
x

Opinion / Editorial

Assembly of Lezha, major event in history

Assembly of Lezha, major event in history

The Assembly met on March 2, 1444 in the city of Lezha, which was under the rule of Venice. The convening of the assembly in the city of Lezha was intended to avoid any misunderstanding between the participants, regarding the respect of feudal honors. On the other hand, it ensured the support or at least the neutrality of Venice in the great Albanian-Ottoman war. For this purpose, the Republic of Venice and the Republic of Ragusa were invited to participate in the work of the assembly. The Assembly of Lezha met on the basis of the earliest Albanian traditions, to deal with important problems in joint assemblies. The assembly convened and organized by Skenderbeu marked the further development of traditions, because it was an assembly on a national scale. The representatives of the most powerful Albanian feudal noble families participated in the proceedings of the Assembly of Lezha. Rulers of feudal principalities were present in the assembly, accompanied by their sons or grandsons. Smaller feudal lords and other leaders, who represented the free peasantry of the highlands of Albania, took part in it. The contemporary and historian of Skënderbeu, the Albanian humanist Marin Barleti, in the work "Historia e Skënderbeu" describes the names of the Albanian rulers who participated in the works of the assembly.

Among them was the initiator and organizer of the assembly, Gjergj Kastrioti Skënderbeu, as a representative of the principality of Kastriots, Gjergj Araniti, Andrea Topia with his two sons, Komini and Muzaka with his nephew Tanush Topia, Gjergj Stres Balsha, Tedor Korona Muzaka and others from the family. of Muzakaj, Pal and Nikollë Dukagjini, Lekë Zaharia, Pjetër Spani with his four sons, Lekë Dushmani together with some smaller feudal lords near his principality, etc. The participants in the assembly were gathered from the regions where the Albanian language was spoken. The only exception was Stefan Cernojevici, ruler of Zeta (Montenegro), who had his own possessions near the lake of Shkodra with a large Albanian population, but also family ties with Skenderbeu, because he had married one of his sisters. The representative of Venice also participated in the Assembly of Lezha as an observer. The Republic of Ragusa refused to participate in order not to complicate its relations with the Sultan of the Ottoman Empire. The Assembly of Lezha, after many discussions, took important decisions, which determined the political nature of this assembly. Despite the divergences dictated by narrow interests, the feudal lords gathered in the assembly expressed their unity in the fight against the Ottoman occupation.

The union of political forces

Ideja e bashkimit të gjitha forcave politike, ushtarake dhe ekonomike të vendit në një front të përbashkët u konkretizua në mjaft vendime të tij. Më i rëndësishmi midis tyre ishte vendimi për krijimin e një besëlidhjeje të feudalëve shqiptarë, e që mori emrin “Lidhja e princave shqiptarë” (Lidhja e Lezhës). Skënderbeut si organizator dhe udhëheqës i kryengritjes çlirimtare kundër regjimit të timareve, si dhe për shkak të pozitës së rëndësishme që kishte principata e Kastriotëve u zgjodh njëzëri kryetar i saj. Barleti na jep informacion të pasur mbi Kuvendin e Lezhës dhe vendimet e tij. Ai thotë se Skënderbeu “vendosi para së gjithash, se duhej hyrë në aleancën dhe në një farë besëlidhjeje të përhershme me princërit dhe sundimtarët fqinj...”. Dhe mandej, pasi përshkruan zhvillimin e punimeve të këtij kuvendi, thekson se të gjithë “... pasi ia kaluan gati si me dorë pushtetin, popujt, ushtritë, dhe pasi i besuan drejtimin suprem të të gjithë gjendjes dhe kujdesin e luftës, e zgjodhën kryetar dhe kapedan të tyre të vetëm”. Skënderbeu, megjithëse kryetar dhe Komandant i Përgjithshëm, ishte në këtë kohë një “i parë midis të barabartëve”. Sidoqoftë, caktimi i një udhëheqësi të vetëm politik e ushtarak kishte një rëndësi të madhe dhe ishte një hap përpara në kapërcimin e përçarjes feudale. Të dhënat që na sjell Barleti konfirmohen dhe plotësohen me kujtimet e bujarit shqiptar Gjon Muzaka, bashkëkohës i Skënderbeut nga familja e Muzakajve. Ai shkruan: “pastaj këta sundimtarët e Shqipërisë u mblodhën në Kuvend në Lezhë. Dikush shko vet, dikush çoi mëkëmbës.

Kështu që Skënderbeu i lartpërmendur u bë kryeprijës në Shqipëri, dhe secili dërgonte njerëz dhe të holla sipas sasisë që i takonte. Po kështu edhe disa bij të atyre sundimtarëve luftonin nën drejtimin e tij, edhe për të mësuar mjeshtërinë e luftës, edhe për të mbrojtur shtetet e veta. Duke qenë ai zotëri fort i rrahur në luftë dhe fatos, u zgjodh kryepris e secili i bindej”. Pjesëmarrja në lidhje për çdo feudal garantonte të drejtën e mbrojtjes nga pushtuesi si dhe detyrimin për të kontribuar në krijimin e ushtrisë dhe të mjeteve financiare të përbashkëta. Me këto detyrime lidhen dy vendime të rëndësishme të Kuvendit të Lezhës: vendimi për krijimin e një ushtrie të “Lidhjes së princave shqiptarë” si dhe sigurimin e mjeteve financiare për shpenzimet e luftës me forca të përbashkëta.

Kuvendi i Lezhës vendosi të krijohej një ushtri shqiptare, e cila do të rekrutohej nga Skënderbeu në principatën e Kastriotëve si dhe nga feudalë t e tjerë në zotërimet e tyre. Secili anëtar i lidhjes përcaktoi vullnetarisht numrin e ushtarëve me të cilët do të kontribuonte në krijimin e ushtrisë së përbashkët. Skënderbeu u zgjodh komandant i përgjithshëm i ushtrisë së Lidhjes, kurse komandantët e reparteve do të emëroheshin nga vetë bujarët. Për të përballuar shpenzimet e luftës, Kuvendi i Lezhës vendosi krijimin e një fondi të posaçëm në të holla, i cili do të sigurohej pjesërisht me kontributin e feudalëve shqiptarë dhe pjesërisht nga të ardhurat e kriporeve të Shën Kollit në veri të Durrësit, të cilat u përkisnin Kastriotëve. Mjetet financiare, si dhe ushtria do të administroheshin nga Skënderbeu, i cili jepte për çështjen e luftës çlirimtare kontributin kryesor midis bujarëve të tjerë në ushtarë dhe të holla. Skënderbeu u ngarkua nga Kuvendi i Lezhës me detyra të shumta drejtuese dhe komanduese. Në këtë m,ënyrë ai merrte përgjegjësinë kryesore për zhvillimin e luftës.

Krijimi i shtetit

Në procesin e luftës së madhe shqiptaro-osmane, gjatë së cilës u realizua krijimi i shtetit. Ky shtet përfshinte një pjesë të mirë të territorit shqiptar. “Lidhja e princave shqiptarë” dhe organet që dolën nga Kuvendi i Lezhës pësuan ndryshime të rëndësishme, të cilat çuan në ndryshimin e natyrës së tyre politiko-ushtarake. Me krijimin e Lidhjes së Lezhës ishte bërë hapi i parë dhe shumë i rëndësishëm në rrugën e bashkimit. Në vitet e para të luftës ajo i dha një mbështetje të mirë Skënderbeut në përballimin e pushtimit osman dhe të politikës armiqësore të Venedikut. Me kalimin e viteve, në vetë gjirin e Lidhjes filluan të vepronin forca të tjera që e dobësonin unitetin e saj. Lidhja e Lezhës, u krijua si një aleancë politiko-ushtarake e bujarëve shqiptarë në luftën e përbashkët kundër pushtimit osman, ngrihej mbi bazën e copëtimit feudal që nënkuptonte respektimin e sovranitetit dhe të privilegjeve të bujarëve të veçantë. Ushtria shqiptare, e krijuar për nevojat e mbrojtjes së vendit, si në zotërimet e Kastriotëve, ashtu edhe të bujarëve të tjerë, ishte një mjet i fuqishëm dhe efektiv kundër partikularizmit feudal. Në zbatim të politikës së tij, Skënderbeu u mbështet sidomos te feudalët e vegjël, të cilët shërbenin si komandantë ushtrie dhe funksionarë politikë në shtetin e tij. Ata shihnin tek forcimi i pushteti qendror një mbrojtje efektive jo vetëm ndaj rrebeshit osman, por edhe ndaj kërcënimit të përhershëm të feudalëve më të fuqishëm. Për të lidhur sa më tepër klasën sunduese me luftën çlirimtare të popullit shqiptar, Skënderbeu, në emër të pushteti qendror, ndoqi politikën e shpërndarjes së pronimeve në dobi të bujarëve që kishte në shërbim ose pakësimin e tributeve që paguanin për shtetin. Përcaktoi kushtin që të merrnin pjesë personalisht në luftë, së bashku me një numër të caktuar ushtarësh.

He gave such properties and estates to Count Vrana, Hamza Kastrioti, Moisi Golem and other benefactors. M. Barleti notices this political act of Skanderbeg and reflects it on the pages of his work. He writes: "No one here should be surprised for such an immediate rise and for the almost unbelievable speed of ours regarding the gathering of soldiers, because Skenderbeu, either of his own volition... or as a reward for bravery, had forgiven some from his pari a large part of the taxes, especially the property with the condition that, when the need for war arose, they were obliged, based on his order, to provide aid with soldiers, each according to the degree and to take part themselves everything had to be done". An important factor in the strengthening of power was the prestige and authority of Skenderbeu in the ranks of the popular masses and his benevolent allies.

Skenderbeu used this to increase the authority of the central bodies and the command of the army. It should be added the numerous marriage ties between the country's most powerful feudal lords and the Kastriots, which had begun as early as the time of Gjon Kastriot and continued by Skënderbeu to ensure a closer union of the Albanian feudal class. Skanderbeg, for the sake of the higher interests of the defense of the country, as the representative of the central power, began to violate the sovereignty of individual feudal lords within their principalities, leaving them there not as independent lords, but as subordinate governors who depended directly on from him in their castles and violated the boundaries of their possessions during warlike actions. The need to fill the ranks of the army with new warriors forced him to mobilize soldiers on his own initiative and in the possessions of other feudal lords, etc. These actions were, not only a violation of the sovereignty of the allied benefactors, but also an exercise of the attributes of power in territories that did not belong to the principality of the Kastriots. In this way, the power of individual feudal lords gradually began to be marginalized and weakened, along with the strengthening of the central power represented by Skënderbeu. Their dominions began to merge with the principality of the Kastriots.

The creation of the Albanian state under the leadership of Skenderbeu was a great historical victory of the Albanian people and the completion of that legal process for the creation of independent state formations in the Middle Ages. The union of the Albanian people in a single state under the leadership of Skenderbeu helped forge the political unity of our people in the war against the Ottoman invaders as well as the consolidation of the Albanian nationality, on the basis of language, territory and cultural unity.